مشکلات صادرات صنایع دستی

درحالی که اقتصاد ایران به عنوان یکی از اقتصادهای تک محصولی، به دلیل نوسانات قیمت نفت در بعضی از سال ها با بحران کاهش درآمدهای ارزی مواجه شده و از سوی دیگر عمده محصولات صادراتی کشور هم به دلیل عدم فرآوری و خام فروشی ارزش افزوده چندانی ندارد بااین وجود تجارت صنایع دستی همچنان مغفول مانده است.

این غفلت در حالی انجام شده که تجارت صنایع دستی علاوه بر این که سهم بالایی در ایجاد اشتغال دارد، هزینه های تولید آن پایین است و به زیرساخت های گسترده نیاز ندارد و با حجم بالای سرمایه گذاری می تواند تولیدات متنوعی داشته و به عنوان یکی از ارکان رشد اقتصادی و افزایش درآمدهای ارزی کشور از محل صنایع غیرنفتی موردتوجه قرار گیرد.

هرچند حمایت از کارگاه های تولیدی صنایع دستی و فرش به عنوان یکی از سه مأموریت سازمانی میراث فرهنگی برای تحقق اقتصاد مقاومتی، از سوی معاون اول رئیس جمهور به سازمان مربوطه ابلاغ و در برنامه ششم توسعه هم به جایگاه صنایع دستی در افزایش توان و تولید ملی اشاره شده است اما به نظر می رسد حوزه صنایع دستی در مقام اجرا آن گونه که باید و در حدی که لازم است موردتوجه قرار نگرفته و صنایع دستی ایران به عنوان یک صنعت مغفول در سطح مناسبات جهانی قرار دارد.

این که چرا کشورهای عمده واردکننده محصولات صنایع دستی، ایران را به عنوان یک قطب در این حوزه به شمار نمی آورند و در عوض کشورهایی مانند هند، چین و حتی ترکیه و تایلند در زمره صاحبان این صنعت قرار می گیرند، نشان می دهد که ایران تا به امروز بر اساس ظرفیت ها و توانایی هایش نتوانسته صنایع دستی خود را به بازارهای جهانی صادر کند.

ایران در بحث صادرات صنایع دستی در قسمت حوزه خلیج فارس فعال است. همانطور که می دانید کشور ایران جزو سه کشور تولیدکننده بزرگ صنایع دستی در دنیا در کنار کشورهای چین و هندوستان قرار دارد و ایران نیز متعاقباً سابقه بسیار طولانی در بحث تولید صنایع دستی دارد.

تولید #صنایع دستی یعنی تولیدی که عامه پسند و همه پسند باشد و اگر صادراتی صورت نپذیرد تولید صنایع دستی در ایران متوقف می شود. از این رو توجه به موضوع صادرات صنایع دستی و رفع مشکلات .پیش روی آن بسیار قابل تامل و مهم است

مشکلات صادرات صنایع دستی در ایران

  • عدم آشنائى خارجى ها با صنایع دستى ایران: در اغلب کشورها به جز کشورهاى معدودى مانند آلمان، ایران را به عنوان تولیدکنندهٔ صنایع دستى نمىشناسند و کشورهاى آسیاى جنوب شرقى و هند و چین را به عنوان کشورهاى تولید کنندهٔ صنایع دستى مى شناسند.
  • ...عدم تبلیغات و نبودن مقاله کتاب فیلم و
  • عدم #بازاریابى
  • عدم تطابق صنایع دستى ایرانى با نیازهاى خریداران:چنانچه قاب هاى خاتم، پارچه هاى قلمکار و... از جهت ابعادی، با توجه به کاربرد آنها طراحى نشده است. به طورى که تابلوهاى خاتم براى عکس هاى طراحى شده اما اکثر عکس هاى اروپائى 15مى باشند
  • عدم شناخت سلیقه هاى خریداران:از جهت رنگ ها، ترکیب بندى آنها، موتیف ها و فقدان بانک اطلاعاتى: عدم جمع آورى اطلاعات در رابطه با میزان صادرات، نوع محصول، ایجاد، طرح، رنگ و هم چنین نداشتن اطلاعات در مورد کشور واردکننده که چه میزان کالا از چه کشورهائى با چه قیمت هائى وارد مى کند.
  • عدم برنامه ریزى تولید و فروش و پائین بودن کیفیت بعضى کالاها: وقتی قرار است کالایی را به بازار های جهانی صادر کنیم باید استانداردهای حضور کالا در سطح جهانی را رعایت کنیم. صنایع دستی یک کشور نشان دهنده سطح ارتقای فرهنگی و هنری آن کشور است. بسیاری از کشورها بخصوص اروپایی ها به کیفیت کالا بسیار اهمیت می دهند.
  • عدم هماهنگى بین تولیدکنندگان و صادرکنندگان مهم (سازمان صنایع دستی، کمیته امداد، جهاد سازندگی) موارد گمرکی، بیمه و حمل ونقل