غذاهای سنتی ایران

غذاهای سنتی ایران

بدون شک یکی از خاطره انگیزترین مراحل سفر، بخش خوراکی هاست. همه گردشگران(tourists) در مسافرت همیشه می خواهند مزه های مختلف را با طعم محلی هر شهر تجربه کنند.

در ادامه به #غذاهای محلی و خوش مزه شهرهای ایران اشاره شده است.

width=314

آذربایجان غربی

مردم استان آذربایجان غربی معمولاً غذاهای گوشتی را با ترشی مصرف می کنند. از جمله این ترشی ها می توان به ترشی مخلوط، ترشی لیته و ترشی هفته بیجار اشاره کرد.

گاتخ شورباسی (آبگوشت ماست) و قورت شورباسی (ّآبگوشت کشک) و چهمجه (غذای محلی درشهرستان نقده(سلدوز) که با برنج گوشت غاز ویک گیاه صحرایی به نام اولیک تهیه می شود. یارما آشی و یارما شورباسی(آش وشوربای بلغور) ازدیگر غذاهای مرسوم ومحلی این استان است.

همچنین در شهرستان های خوی و ماکو کله جوش با گیاه محلی که در بهار می روید واله گز نام دارد می پزند که خیلی خوشمزه است البته آب ماهیچه لپه برنج و بلغور، پیاز و نعناع و سیرداغ دیگر مخلفات این غذا است. یک غذای مجلسی هم که دیگر در مهمانی های ارومیه جای خودش را پیدا کرده خوراک خوشمزه قفقازی است.

آذربایجان شرقی

اگر قصد مسافرت به این استان را دارید حتما دویماج (خوراکی سنتی از آذربایجان شرقی در تبریز) را امتحان کنید! کوفته تبریزی، اوماج آشی (آش اوماج ) اوماج حالواسی (حلوای اوماج)، قویماق و قایقاناق از جمله غذاهای سنتی آذربایجان به حساب می آیند که می توانید برای صبحانه ازین غذا حتما استفاده کنید.

تبریز

اسمش که می آید ناخودآگاه دل آدم برای کوفته تبریزی پر می کشد، کوفته تبریزی مشهورترین غذای آذربایجان شرقی است. فوت کوزه گری لازم دارد تا موقع پختن از هم باز نشود.

پیخاخ قیمه هم خوراکی لذیذ از گوشت و پیاز و زعفران و خلال بادام است که چشیدن آن را پیشنهاد می کنیم. خورشت هویج هم یک خورشت آذری است. شیرینی قرابیه، نوقا و حلوا گردویی هم از انواع شیرینی این استان است.

width=500

قم

سوهان، از بهترین شیرینى هاى محلى استان است که به ذائقه تمامى مردم دنیا خوشایند است، مواد اولیه این شیرینى از آرد، جوانه گندم، شکر، روغن، مغز پسته و بادام، هل و زعفران در دو نوع، لقمه اى و گل گرد تهیه مى شود.

در ضمن قمی ها یک آش و آبگوشت به اسم آش قنبید دارند. خوب است بدانید یکی از کاربرد های قنبید در درمان بیماری سنگ کلیه است!

کرمان

استان کرمان را با خورشت های خوش مزه و متنوعش می شناسیم، خورشت کنگر کدو، قیمه، به آلو، سیب درختی، آلو میگو، خورشت کلم، باقله و آلوچه از خورشت های معروف کرمان هستند.

حلیم بادمجان کرمانی ها هم معروف است. کلمپه، کماج، حاجی بادام، نان چرخی، پفک و برشتوک هم از شیرینی های سنتی کرمان است. زیره ، خنا، قالی ، قاووت و پسته را هم سوغات می آورند.

همدان

همدان دیار ترشی ها و مرباهای عجیب و غریب است. همدانی ها از پوست هندوانه، ترب سیاه و حتی پوست لیموترش و کدو مسمایی مربا درست می کنند.

ترشی گردو هم از ترشی های مشهور این استان است. آش میوه، خورشت غوره بادمجان و آبگوشت کلم و آبگوشت سیب سیرغوره از غذاهای معروف همدان است.

فارس

فالوده شیرازی، شکرپنیر و بادام سوخته و مسقطی هم از شیرینی جات و دسرهای فارس است.کوفته هلو، رب پلوشیرازی، آش انار، قنبرپلو، کلم پلوی شیرازی و دو پیازه از غذاهای معروف شیرازی اند. انواع عرقیات معطر مثل بیدمشک و بهار نارنج از نوشیدنی های سنتی فارس است.

خراسان رضوی

مشهد است و شیشلیک شاندیزش. کباب های معروفی که در ییلاق های مشهد عرضه می شود در جای دیگری پیدا نمی شود. آب نبات زنجبیلی هم از شیرینی های این منطقه است.

خراسان جنوبی

اگر به خراسان جنوبی رفتید آش شلغم و خورشت ریواس و بلغور پلو یادتان نرود. در خراسان جنوبی انواع مختلف اشکنه مثل اشکنه آلو، نخود، کشک زرد و بادمجان زیاد است. نان سمنو و نان زردی هم از نان های معروف خراسان جنوبی است.

مازندران

فسنجان با گوشت مرغابی و انواع پرندگانی که شکم شان با دانه های انار ترش جنگلی و سبزی های معطر پر شده است، از غذاهای رسمی سنتی مازنی اند.

غذاها و شیرینی های سنتی و محلی استان مازندران

بورانی کدو حلوایی و بورانی بادمجان کبابی، ماست دلالی و نازخاتون که ترکیبی از بادمجان کبابی و سبزی معطر و آب غوره است، از دسرهای سفره های مازندرانی هاست. مربای بهارنارنج و مربای تمشک هم خوراکی های هیجان انگیزی است.

گیلان

کباب ترش گیلانی که گوشت خوابانده شده در رب انار و ادویه است، شیش انداز، باقلاقاتوق، میرزاقاسمی و کوکوی خاویار ماهی از غذاهای معروف گیلانی است.

نمک سبز هم یک افزودنی معطر گیاهی برای ماست است. زیتون پرورده هم یادتان نرود. حلوای درونگ، کلوچه و مربای ازگیل هم از شیرینی جات این استان است.

قزوین

استان قزوین است و قیمه نثارش. نان قندی، باقلوای لوزی، شیرینی اتابکی، نان نازک و نان برنجی هم از انواع شیرینی این استان است. پسته و فندوق هم مخصوص قزوین است. زغال اخته های ترش و مرغوب قزوین را هم فراموش نکنید.

گلستان

نان خرمایی و حلوای آماج گرگان را از دست ندهید!هل آش، گوجه آش و ماش آش از خوراکی های لذیذ گلستان اند. چوروک نان سنتی این منطقه است.

سمنان

غذاهایی مثل ته چین و چرتمه پلو دارد. کشک و پسته هم که محصولات اصلی این استان هستند. محصولات دامی این روستا می توان به شیر، ماست، کره، آروشه، لور، سرشیر محلی، سرماست محلی، عسل طبیعی، قره قروت (تفره) و غیره اشاره نمود.

همچنین محصولات باغی مانند گیلاس، آلبالو، زردآلو، توت و به ویژه گردو می توان نام برد. از محصولات خوراکی صحرایی می توان از سامباروک (آلبالوئک)، سولی، زرشک، ولیک، سیب وحشی، گالش انگور و غیره می توان نام برد.

نان پنجه کش، نان گرده و کچیله نون محتوی گردو از نان های بسیار خوشمزه دست پخت زنان این آبادی است. همچنین آش گزنه، آش زرشک، تفره که با قره قروت درست می شود.

چهارمحال و بختیاری

در استان چهار محال و بختیاری به علت دارا بودن اقلیم سردسیر شرایط مناسبی برای تولید گردو فراهم است و مغز گردو شفاف تولید می شود.

اسم کباب بختیاری را که حتماً شنیده اید، در فهرست همه رستوران های ایرانی هم پیدا می شوداین غذای گوشتی غذای محلی چهارمحال و بختیاری است. کاچی های چهار محالی هم معروف اند.

این استان محل اتراق عشایر است و به همین دلیل انواع لبنیات محلی را می توان از نوع عالی آن امتحان کرد.

کرمانشاه

وقتی به کرمانشاه رفتید از خوردن خورشت خلال بادام، دنده کباب، سیب پلو و کوکوی پاغازه غافل نشوید. نان برنجی، روغن کرمانشاهی و کاک هم خوراکی های مقوی این استان است.

اردبیل

اردبیل است ومزه آش دوغ اش. در هوای خنک اردبیل، خوردن آش دوغ محلی خیلی مزه می دهد. پلو قیسی هم یکی دیگر از غذاهای معروف اردبیلی است. خوردن و بردن عسل سبلان و ساری حلوا را فراموش نکنید.

زنجان

غذاهای محلی استان زنجان را انواع آش چون: آش بلغور، آش رشته، آش انار، یوتی آش، آبگوشت های محلی، یوتی آش، و انواع غذاهای دیگر چون: کاله جوش، کوفته ترکی، انواع دلمه ها، کباب ترکی، خورشت مسما با مرغ، خورشت گوجه فرنگی، خوراک هویج، قیمه پلو، حلوای گردو و انواع دسرها، ترشی ها، مرباها، نان ها، سالادها و... تشکیل می دهد.

اصفهان

اسم اصفهان که می آید ناخودآگاه صدای جلیز و ولیز بریانی در ذهن تداعی می شود. هر چند بریانی معروف ترین غذای اصفهان است، اما از خورشت ماست، حلیم بادمجان و گوشت و لوبیا هم نباید غافل شویم.

ناگفته نماند که زرشک روی همه غذاهای اصفهانی هم خوردن دارد. گز و پولکی هم که شیرینی های معروف اصفهان هستند.

ایلام

نان ساجی، نان پپگ، کوفته سیرابی و قیماق از غذاهای بومی ایلام است.

خوزستان

خوردن سمبوسه و فلافل های تند دست ساز، در حالی که روی پل کارون ایستاده اید توصیه می شود. قلیه ماهی، پلو شوشتری، ماهی صبور و حریسه از غذاهای معروف خوزستانی ها است.

کردستان

بریان کباب یا کباب ترکی از غذاهای سنتی رسمی کردستان است. کنگرماست و کلانه که ترکیبی از نان محلی و پیازچه و کره محلی است از پیش غذاهای کردی اند. کوکوی کنگر، آش کردی، آش گزنه و دوغ هم از دیگر خوراکی های این منطقه است.

یزد

شیرینی های یزدی در همه ایران مانند ندارند، لوزپسته، لوزبادومی، لوزنارگیل، کیک یزدی، باقلوا، پشمک، قطاب و حاجی بادوم از شیرینی های خوشمزه یزدی هستند. آش شولی، آش شلغم، حلیم و کوفته یزدی هم از غذاهای خوشمزه یزد است.

لرستان

آش بادمجان، قلیه ترش، کباب بروجردی و آش ترخینه از خوراکی های معروف استان لرستان است.

بوشهر

قلیه اسفناج، دمپختک ماهی و انواع خوراک بر پایه میگو، غذاهای اصلی بوشهری هاست. رنگینک خرماو نان پادرازی هم از شیرینی های سنتی بوشهری است.

غذاهای سنتی خوزستان؛ گشتی در دنیای خوشمزه های جنوبی

غذا و ذائقه غذایی مردم در هر کجای دنیا بخش مهمی از فرهنگ آن هاست. آداب و رسوم تهیه غذا، طعم غالب، موادی که بیشتر استفاده می شود، شیوه طبخ و مصرف، غذاهایی که به مناسبت های مختلف پخته می شود و ... حرف های زیادی درباره سنت ها و فرهنگ یک کشور به ما می زنند. به همین دلیل نمی شود بدون شناخت فرهنگ غذایی یک منطقه اطلاعات کاملی درباره آن ها به دست آورد.

ایرانِ ما منزلگاه اقوام و فرهنگ های گوناگون است، برای همین تنوع غذایی در این دیار بسیار بالاست. این بار قصد داریم به سمت جنوب کشور برویم و بر سر سفره مردم خونگرم خوزستان بنشینیم تا از عادات غذایی آن ها با خبر شویم. استان خوزستان در جنوب غرب ایران و بر ساحل خلیج نیلگون فارس قرار گرفته است.

این استان تنوع قومیتی بالایی دارد و در اینجا فارس، عرب، بختیاری و لر با همدلی و همراهی در کنار هم زندگی می کنند. هر یک از این اقوام آداب و رسوم خاص خود را دارند و بر هم تاثیراتی گذاشته اند.

در ادامه با ما همراه شوید که می خواهیم به جنوب ایران و استان خوزستان سفر کنیم؛ سفری خوشمزه به میان غذاهای سنتی و خوش طعم این دیار. بیایید برای دقایقی مهمان سفره مردم خونگرم استان خوزستان شویم و با غذاهای محلی جنوبی بیشتر آشنا شویم.

امگشت

امگشت ترکیب خوشمزه ای از برنج و ماهی قباد است. در این غذای خوشمزه ابتدا برنج را می پزند و به آن کمی سبزی پلویی یا شوید اضافه می کنند. ماهی قباد که به صورت نمک سود شده یا تازه مصرف می شود را هم با کمی ادویه مثل زردچوبه می پزند. در مرحله بعد استخوان های ماهی را جدا و آن را کمی با پیاز، ادویه و کشمش سرخ می کنند. در مرحله آخر در هنگام دم گذاشتن برنج، ماهی را به آن اضافه می کنند.

آش ارده خوزستانی

با شنیدن نام این غذا حتما تصویری از یک آش در ذهن تان نقش می بندد؛ اما اشتباه نکنید! آش ارده نوعی پلو است که با ماش و ارده تیره رنگ (کنجد ساییده شده) پخته می شود و یک خوراک کامل به حساب می آید. گاهی به این غذا پلو ارده هم می گویند؛ اما نام مرسوم و صحیح آن همان آش ارده است.

طبع این غذا به دلیل وجود شیره خرما در آن گرم و طعمش شیرین است و بیشتر توسط مردم دزفول در روزهای بارانی و فصل زمستان طبخ می شود.

برای تهیه این غذا ابتدا ماش را می پزند و لابه لای برنج دم می کنند؛ اما قبل از سرو کردن برنج روی آن ارده دزفولی می ریزند تا به رنگ قهوه ای درآید و سپس این خوراک خوشمزه را در کنار شیره خرما سرو می کنند. در کنار این غذا سبزی خوردن، تربچه و ترشی هم می چسبد.

قلیه ماهی

قلیه ماهی نوعی خورش خوشمزه است و در خیلی از شهرهای جنوبی کشورمان آن را همراه با برنج صرف می کنند. برای تهیه قلیه ماهی از ماهی های مختلفی از جمله شیر، میش ماهی، شوریده، سنگسر یا هامور استفاده می شود که همگی بدون استخوان هستند.

روش تهیه این غذا به این شکل است که ابتدا پیاز را تفت می دهند و بعد سیر و سبزی ها شامل جعفری، شنبلیله و گشنیز را به آن اضافه می کنند. سپس ماهی و ادویه به این مخلوط اضافه و کمی تفت داده شوند. در مرحله بعد شیره تمبر هندی و رب گوجه را به مواد اضافه می کنند. بعد از حدود 30 دقیقه قلیه ماهی شما آماده می شود.

ماهی تنوری صُبوری

خوزستانی ها به ماهی صُبور علاقه زیادی دارند و آن را به صورت کبابی و تنوری سرو می کنند. سبزی هایی که برای خوش طعم تر شدن این ماهی استفاده می شوند گشنیز به مقدار کم (تا تلخ نشود)، کمی شنبلیله و سبزی پلویی است. سیر و تمبر هندی در این غذا هم نقش مهمی دارند و طعم خاصی به آن می دهند.

بعد از تمیز کردن ماهی، در مرحله اول کمی تمبر هندی را روی شکم ماهی می زنند تا خوب جذب شود و طعم آن را به خود بگیرد. سپس مخلوطی به نام حشو را روی شکم ماهی می مالند که از سرخ کردن پیاز، سیر، سبزی ماهی و پلویی و تمبر هندی به دست می آید. بعد ماهی را درون توری و روی زغال به صورت کبابی می پزند یا درون فر قرار می دهند. یکی از تکنیک هایی که گاهی در زمان کبابی کردن ماهی انجام می شود مالیدن کمی شیره خرما بر روی پوست ماهی است تا از سوختن و تلخ شدن آن جلوگیری به عمل آید.

سمبوسه

سمبوسه که معرف حضورتان هست! این خوراکی خوشمزه و پر طرفدار در خوزستان با یک سس انبه خوشمزه درست می شود. برای تهیه مواد سمبوسه انواع مختلفی وجود دارد؛ اما به طور معمول گوشت چرخ کرده، جعفری خرد شده، فلفل قلمی و فلفل دلمه ای را با پیاز، سیر، رب گوجه و ادویه تفت می دهند و سپس این مواد را به صورت مثلثی در نان لواش می پیچند و سرخ می کنند. برای تهیه سس آن رب گوجه، پودر انبه، آب، نمک و فلفل قرمز را به مدت 30 دقیقه با هم می جوشانند و بعد سرکه را اضافه می کنند تا 3 دقیقه همراه سایر مواد جوش بخورد. سپس سس خوشمزه و تند را همراه غذا میل می کنند.

اگر در ماه رمضان به خوزستان سفر کردید، حتما در وقت افطار سراغی از سمبوسه بگیرید! صرف سمبوسه در ماه رمضان رواج زیادی دارد.

فلافل

غذای خوشمزه و پرطرفدار فلافل در حوالی جنوب طعم دیگری دارد و خوردنش بیشتر می چسبد. درست کردن فلافل در خوزستان تفاوت زیادی با جاهای دیگر ندارد، جز اینکه مردم این استان مطابق ذائقه خود این غذا را با ادویه های زیادتر درست می کنند. برای تهیه این غذا نخودها را حسابی می خیسانند، آن ها را له و با آرد نخودچی، سیر، جعفری، زیره سبز، تخم گشنیز، تخم مرغ و فلفل سیاه مخلوط و سرخ می کنند. این غذا با نان و به صورت ساندویچ سرو می شود. بهتر است نان پیتا را برای صرف فلافل انتخاب کنید. این نان، نوعی نان لبنانی دولایه است که از نان لواش ضخامت بیشتری دارد.

بهترین چاشنی فلافل ترشی است آن هم نه از هر نوعی؛ بهترین نوع ترشی برای مصرف کنار فلافل، ترشی انبه، بادمجان یا میوه است. البته کلم شور هم با فلافل می چسبد. نوشیدنی که معمولا همراه فلافل نوشیده می شود چای نعناع است. هندی ها هم نوشیدنی شیرینی به نام لاسی دارند که از میوه تهیه می شود و آن را با فلافل می نوشند.

پاکوره یا پاکورا هندی

پاکوره نوعی میان وعده هندی ست که جای خود را در سفره خوزستانی ها باز کرده است. برای تهیه این غذا باید آرد سفید، آرد نخود، نمک، پیاز و آب را با هم مخلوط کنید. زردچوبه، کاری و فلفل هم که همراه نام هندی با این غذا می آیند. سپس تخم مرغ را به مخلوط قبلی بیفزایید و خوب به هم بزنید. در ادامه این مواد را مثل کوکو در ماهیتابه سرخ می کنید. پاکوره شما آماده است!

این غذا در روغن سرخ می شود و با سس یا ماست به عنوان میان وعده یا پیش غذا صرف می شود. برای تهیه سس آن دستور ثابتی وجود ندارد و با مدل های مختلف سس خورده می شود.

کبه عربی

کبه عربی که همراه با عرب ها به خوزستان آمده، کمی به سمبوسه شبیه است؛ اما شکل بیضی دارد و پیش از سرخ کردن، آن را درون لایه ای از برنج پخته شده می پیچند. مواد داخل آن را هم مانند سمبوسه به دلخواه تغییر می دهند؛ اما به طور معمول از گوشت چرخ کرده، لپه و برنج برای مواد داخل آن استفاده می شود. کسانی که طرفدار غذاهای شیرین هستند به این مواد کشمش هم اضافه می کنند. سرخ شدن برنج به این غذا طعم منحصر به فردی می دهد.

قلیه تخم مرغ

برای تهیه این غذا از آرد، رب گوجه فرنگی، ادویه، تخم مرغ و سبزی های گشنیز و شنبلیله استفاده می شود. تمبر هندی هم نباید فراموش شود! قلیه تخم مرغ یک غذای سبک است که در آن نان تیلیت و میل می کنند.

اگر می خواهید یک قلیه تخم مرغ خوش طعم داشته باشید باید مراحل زیر را پیش بروید؛ ابتدا سیر کوبیده شده و پیاز را تفت دهید و گشنیز و شنبلیله را به آن اضافه و خوب سرخ شان کنید. در مرحله بعد باید رب گوجه فرنگی و تمبر هندی را بریزید و در آخر تخم مرغ ها را به مخلوط قبلی اضافه کنید. حواس تان باشد که تخم مرغ ها نباید هم بخورند و لازم است صبر کنید تا سفت شوند و خودشان را بگیرند.

نافله

نافله غذایی گوشتی با طعم شیرین است که برای تهیه آن از گوشت چرخ کرده، پیاز، آرد نخودچی، سرکه، شکر، نعناع خشک، آب و ادویه از جمله زردچوبه استفاده می شود. نافله را به شکل گرد، مانند کوفته های کوچک، می پزند و همراه با برنج مصرف می کنند.

برای درست کردن نافله باید گوشت چرخ کرده را با پیاز رنده شده، آرد نخودچی، نمک، فلفل و زردچوبه و کمی آب مخلوط کنید و ورز دهید. در مرحله بعد می توانید این مخلوط را در اشکال مختلف سرخ کنید. برای تکمیل غذای خود باید پیاز را به صورت نگینی همراه با زردچوبه سرخ کنید و کمی آب و نعنای ساییده شده، سرکه و شکر به آن بیفزایید. این مایع باید حدود 20 دقیقه بجوشد تا بتوانید نافله های سرخ شده را درون آن بیندازید. بعد از 30 دقیقه نافله های شما آماده خوردن می شوند.

حمیس تولَه

پنیرک یا توله نام گیاه دارویی خودرویی ست که در خوزستان یافت می شود و بین اهالی این استان بسیار محبوب است. توله را برای پخت غذا یا به صورت دم نوش استفاده می کنند و ضماد آن برای رفع مشکلات پوستی کاربرد دارد.

حمیس توله یک غذای کاملا گیاهی است. برای تهیه آن ساقه های خرد شده توله را در آب می پزند و بعد از گرفتن آب، آن را در ماهیتابه به پیاز و سیر سرخ شده، زردچوبه، نمک، فلفل و پودر لیمو عمانی اضافه می کنند. سپس رب انار را درون این مخلوط می ریزند و گاهی برای زیباتر و خوش طعم تر شدن دانه های انار نیز به کار می رود. رنگ و ظاهر این غذا مانند قرمه سبزی است و اغلب همراه با نون و گاهی نیز همراه با پلو صرف می شود.

بورانی باقلا سبز

این بورانی نیز مانند بورانی اسفناج یا بادمجان، بر پایه ماست است و همراه با غذای اصلی خورده می شود. برای تهیه آن از ترکیب ماست چرب، پیاز داغ، سیر، شوید و ادویه هایی مانند گرد لیمو، زردچوبه، فلفل و نمک استفاده می شود. باقلا را نیز پس از پخته شدن با این مخلوط هیجان انگیز مخلوط می کنند.

مهلبیه

مهلبیه نوعی دسر ترکی-عربی مرسوم در خوزستان است. این دسر به فرنی یا پودینگ شباهت دارد. برای تهیه آن آرد و نشاسته ذرت را با شیر مخلوط می کنند و روی اجاق می گذارند. این مخلوط باید مرتب هم زده شود. سپس به ترتیب شکر، وانیل و خامه را اضافه می کنند و بعد از اینکه غلیظ شد درون آن گلاب می ریزند. در نهایت مهلبیه را با گل محمدی خشک شده، خلال بادام یا پسته تزیین می کنند.

معسل

معسل یا ماعسله یک دسر مقوی و پرخاصیت خوزستانی است که با خرما درست می شود. این دسر حسابی پرمزه است و طبع گرم دارد. برای تهیه معسل خرما و شیره خرما را با کنجد، زنجبیل، جوز هندی، میخک، هل، دارچین و فلفل سیاه روی گاز به طور ملایم حرارت می دهند. معسل چاشنی خوبی برای نوشیدن چای به شمار می رود.

غذاهای محلی اصفهان

در ادامه غذاهای محلی اصفهان را به شما معرفی می کنیم:

بریون یا بریانی

بی شک معروف ترین غذای نصف جهان بریان یا همان بریونی است. این غذا ظاهری شبیه به همبرگر دارد و از ترکیب گوشت گردن گوسفند، جگر سفید گوسفند، ادویه اصفهانی، پیاز، نمک، دارچین و فلفل و زردچوبه تهیه می شود. در اصفهان برای پخت بریانی تابه های مخصوص با اندازه های مشخص وجود دارد اما می توان آن را در تابه های معمولی هم درست کرد. برای تزیین بریونی روی آن دارچین، گردو، خلال بادام، کنجد و... می ریزند و با نان سنگک و سبزی تازه می خورند. البته در کنار این غذا معمولا آبگوشت هم سرو می شود که باید نان در آن خرد و نوش جان کنید.

کاله جوش یا کله جوش

کله جوش غذایی ساده و بی دردسر است و می توان گفت در سفره همه ایرانی ها پیدا می شود اما اصل و ریشه آن متعلق به مردم قشقایی و مناطق اطراف اصفهان است. برای پخت کله جوش از موادی مثل کشک، نعنا خشک، پیاز، گردو، روغن، نمک و فلفل و سایر ادویه ها استفاده می کنند. این غذا را اصولا با نان تازه سنگک ترید می کنند.

حلیم بادمجان

این غذا هم مانند کله جوش در تمام ایران طبخ می شود اما خوب است بدانید که ریشه آن به شهر زیبای اصفهان بر می گردد و در اصل از غذاهای سنتی اصفهان است. برای تهیه حلیم بادمجان از موادی مثل برنج، لوبیا سفید، گوشت، بادمجان، پیاز و نعنا داغ، کشک، نمک و فلفل استفاده می کنند. اگر بخواهید حلیم بادمجان حسابی کش بیاید بهتر است از گوشت گردن استفاده کنید.

قیمه ریزه نخود چی

یکی دیگر از غذاهای خوشمزه شهر اصفهان قیمه ریزه نخود چی است. برای تهیه قیمه ریزه علاوه بر گوشت و آرد نخودچی از پیاز داغ، نعنا خشک و انواع ادویه ها استفاده می کنند و بعد از آن که ریزه ها را حسابی سرخ کردند آن ها را داخل مایع رب و پیاز داغ می اندازند تا پخته شود. قیمه ریزه را می توان با نان یا برنج سرو کرد.

یخنی لوبیا یا گوشت لوبیا

این غذای لذیذ که در گویش محلی به آن گوشدالوبیا هم می گویند از نظر ظاهری خیلی شبیه حلیم است. برای تهیه یخنی لوبیا از گوشت (ترجیحا دنده)، سبزیجاتی مثل تره، جعفری و شنبلیله، لوبیا سفید، برنج، پیاز و انواع ادویه استفاده می شود. اگر می خواهید نمونه اصیل و اصفهانی آن را درست کنید بهتر است سبزیجات را درسته داخل غذا بریزید! یخنی لوبیا را معمولا با ترشی، سبزی و نان تازه سرو می کنند.

نخودآب

برای تهیه نخودآب پیاز را تفت می دهند و نخودی که از شب قبل خیس خورده را به همراه آب، نمک، فلفل و زردچوبه به آن اضافه می کنند. در آخر که نخودها کاملا پخته شد مقداری آرد را در یک استکان آب حل و به مخلوط قبلی اضافه می کنند. این غذا معمولا به همراه آبغوره و یا سرکه سرو می شود و از این جهت به آن نخودآب غوره نیز می گویند.

پلو ماش و قمری

پلو ماش و قمری همان طور که از نامش پیداست از دانه ماش و کلم قمری تهیه می شود. برای تهیه این غذا ابتدا ماش را جداگانه با آب می پزند بعد به صورت جداگانه گوشت گوسفند و پیاز و ادویه را تفت می دهند و به آن قمری رنده شده و سبزی پلویی اضافه می کنند. در مرحله بعد برنج را آبکش کرده و ترکیب به دست آمده را به همراه ماش، لایه لایه میان برنج می ریزند و دم می کنند.

ماش و قمری

اشتباه نکنید! این همان پلو ماش و قمری نیست، ماش و قمری یک غذای حلیمی شکل است که با نان سرو می شود. برای تهیه ماش و قمری ابتدا گوشت گوسفند و ماش را جداگانه می پزند. بعد از نیم پخت شدن گوشت، کلم قمری رنده شده را به آن اضافه می کنند و به مدت 10 دقیقه روی حرارت قرار می دهند. در مرحله بعد سبزی (تره، جعفری، شنبلیله و مرزه) و برنج را به مخلوط قبل اضافه می کنند و مجدد 20 دقیقه آن را می پزند و کم کم ماش را اضافه می کنند. آب مواد که تقریبا بخار شد آن را می کوبند و سپس سرو می کنند.

کوفته شویدباقالی

یکی دیگر از غذاهای سنتی اصفهان کوفته شوید باقالی است. این کوفته مانند سایر کوفته ها تهیه می شود و طرز پخت خیلی متفاوتی ندارد.

یخمه ترش

یخمه تُرُش از آن دست غذاهای سنتی و قدیمی اصفهان که این روزها کمتر طبخ می شود. برای پخت این غذا ابتدا گوشت گوسفند را با زردچوبه و آب می پزند، وقتی گوشت نیم پز شد، آلو، بِه و برگه زردآلو را به آن اضافه می کنند تا کمی نرم شوند،. سپس برنج را به باقی مواد اضافه می کنند و می گذارند تا آب آن بخار شود. در مرحله بعد مخلوط را می کوبند و هسته آلوها را از آن جدا می کنند. بعد از کوبیدن مواد، به آن شکر می زنند و دوباره روی حرارت می گذراند تا شکر آب شود. شما می توانید با توجه به سلیقه خودتان شیرینی غذا را کم و زیاد کنید، همچنین می توانید به جای شکر از شیره خرما استفاده کنید.

تاس کباب

تاس کباب یکی دیگر از خوراک هایی ست که در اکثر شهرهای ایران پخته می شود اما گفته می شود اصالت آن اصفهانی ست. برای طبخ تاس کباب از گوشت (ترجیحا دنده گوسفندی)، پیاز، هویج، سیب زمینی، بِه، روغن، نمک و ادویه استفاده می کنند. طرز تهیه تاس کباب به این شکل است که ابتدا مواد را لایه لایه داخل قابلمه می چینند و روی آن آب می ریزند تا کاملا پخته شود. تاس کباب را می توان با نان یا پلو سرو کرد.

کباب مشتی یا کباب زردک اصفهان

یکی از غذاهای سنتی و خوش طعم اصفهانی کباب مشتی است، غذایی شبیه کتلت اما کمی شیرین!

برای تهیه این غذا از موادی مثل گوشت چرخ کرده، پیاز، زردک (زردک یا جزر همان هویج ایرانی ست که فصل برداشت آن در زمستان است) و یا هویج خام رنده شده، آرد نخودچی و ادویه جات استفاده می کنند. بعد از آن که مواد گفته شده را خوب ورز دادند مانند کتلت یا کوکو، آن را در روغن سرخ می کنند. سپس به کباب ها ترکیب ملس سرکه و شیره را اضافه می کنند تا بجوشد و به خورد کباب ها برود. می توانید به جای سرکه شیره از شکر، آب و زعفران حرارت دیده استفاده کنید.

شله بریون زیره اصفهانی

برای پخت شله بریونِ زیره، گوشت گوسفند (ترجیحا دنده) را با پیاز و ادویه می پزند و بعد از نیم پز شدن گوشت، به آن برنج نیم دانه اضافه می کنند. بعد از پخته شدن برنج ها، آن را با زیره و سیاه دانه آسیاب شده مخلوط می کنند و دوباره روی حرارت قرار می دهند. در نهایت و بعد از پخته شدن تمام مواد، آن را کامل می کوبند تا حالتی مثل حلیم پیدا کند. این غذا با نان تازه سرو می شود.

به پلو اصفهانی

برای تهیه این پلوی خوشمزه ابتدا بِه را پوست گرفته و جداگانه سرخ می کنند. سپس در ظرفی جداگانه گوشت (یا مرغ) را با آلو و زعفران می پزند و کنار می گذارند. در آخر مواد را لایه لایه میان برنج آبکش شده قرار می دهند و آن را دم می کنند.

سایر غذاهای اصفهانی

از دیگر غذاهایی که در این شهر طبخ می شود می توان به خورشت مرغ و آلو، اشکنه و کله گنجشکی اشاره کرد. این غذاها طبق روایت های مختلف از افراد گوناگون جزوی از غذاهای اصفهانی به حساب می آید اما تیم کارناوال از صحت آن اطمینان کامل ندارد.

آش های اصفهان

اصفهان آش های خوشمزه ای دارد از جمله:

آش شوربای سبزی

برای تهیه این آش، اصفهانی ها ابتدا مقداری گوشت چرخ کرده را با پیاز و ادویه ورز می دهند و کوفته های کوچکی درست می کنند. سپس در ظرفی جداگانه حبوباتی مثل برنج، ماش و لپه را می پزند و بعد کوفته ها را به حبوبات اضافه می کنند تا کمی پخته شوند. آخر سر سبزی آش و در صورت تمایل شلغم را به آش اضافه می کنند و می گذارند حسابی جا بیفتد.

آش سماق

یکی از آش های خوش طعم و متفاوت اصفهانی ها، آش سماق است که در آن از سماق خشک استفاده می کنند. این آش را می توان هم با آرد و هم با برنج نیم دانه تهیه کرد. برای طبخ آش ابتدا برنج را می پزند و به آن سبزی آش اضافه می کنند. در مرحله بعد گوشت چرخ شده، پیاز و ادویه را با هم مخلوط کرده و کوفته های کوچکی درست کرده در آش می اندازند تا بپزد. حالا نوبت سماق است. ابتدا در ظرفی جدا سماق را خیس کرده و از صافی رد می کنند، سپس آب سماق را به آش اضافه کرده و می گذارند آش جا بیفتد.

آش اوماج یا عوماج

یکی دیگر از آش های سنتی اصفهان آش اوماج یا به زبان محلی عوماج است که در شهرهای ترک زبان مثل همدان، تبریز و اردبیل هم رواج دارد. این آش از ترکیب حبوبات، آرد سفید، آب، اسفناج، زردچوبه، پیاز و ادویه جات متنوع تهیه می شود. برای طبخ آش اوماج ابتدا آرد را الک و با مقداری نمک و آب مخلوط می کنند؛ سپس آن را ورز می دهند تا به صورت دانه های عدس یا ماش در بیاید. بعد از پخته شدن حبوبات و اسفناج این دانه های آرد را به آن اضافه می کنند و روی حرارت می گذارند تا جا بیفتد. این آش معمولا به جای کشک با ماست خورده می شود.

اوماج چغندر

این غذا یکی از خوراک های ساده و قدیمی اصفهان است که از ترکیب موادی مثل چغندر، سرکه، آب، نمک و آرد تهیه می شود. برای پخت این غذا ابتدا لبوها را رنده یا خرد کرده و می پزند، سپس آرد حل کرده در آب را به آن اضافه کرده و در آخر داخل آن سرکه می ریزند.

حلیم شیر

حلیم هم غذایی ست که در تمام شهرهای ایران پخته می شود و در سفره صبحانه و افطار جایگاه ویژه ای دارد؛ اما شهر اصفهان یک حلیم مخصوص به خود دارد که به آن حلیم شیر می گویند. برای طبخ این حلیم، گندم، آب و نمک را به همراه ادویه های مخصوص می پزند. زمانی که گندم به خوبی پخت، آن را به صورت پوره در می آورند و شیر را به آن اضافه می کنند.

دسرهای اصفهان

خورش ماست

شاید ظاهرش شبیه یک دسر ایرانی مثل شله زرد یا فرنی زعفرانی باشد اما اشتباه نکنید خورش ماست یک غذای بسیار خوشمزه و پر و پیمان اصفهانی ست. خورش ماست از ترکیب موادی مانند گوشت گردن بدون استخوان (برای کش دار شدن خورش حتما باید از گوشت گردن استفاده کرد)، ماست چکیده، نمک، شکر، آب، گلاب، زردچوبه، زعفران، خلال پسته و بادام و زرشک تهیه می شود. برای طبخ آن ابتدا ماست و شکر را روی حرارت می گذارند، سپس گوشت کوبیده شده را به آن اضافه می کنند و دوباره حرارت می دهند. در نهایت زغفران آب شده و گلاب را به مخلوط اضافه و از خلال بادام و پسته و زرشک برای تزیین آن استفاده می کنند. اگر می خواهید یک خورشت ماست جا افتاده داشته باشید باید آن را به مدت 24 ساعت در یخچال قرار دهید.

کاچی هفت دخترون (بی بی حور)

کاچی یکی از دسرهای خوشمزه و ساده ایرانی ست که در شهرهای مختلف ایران طبخ می شود. بافت کاچی بسیار نرم و لطیف است و شباهت زیادی به فرنی دارد. کاچی از آرد گندم، گلاب و مغز بادام و پسته تهیه می شود.

چرا به آن کاچی هفت دختر می گویند؟

در اصل کاچی هفت دختر نام یک مراسم است که در آن کاچی با حضور هفت دختر پخته می شود و داستان آن ریشه در افسانه ها دارد. در قدیم دختری فقیر به اجبار نامادری اش هر روز برای ریسیدن پنبه و چرای گاوها به صحرا می رفته تا این که پسر پادشاه او را می بیند و عاشقش می شود. خانواده پسر با ازدواج این دو مخالف بودند برای همین دختر نذر می کند و برای حل مشکلش کاچی می پزد. زنان اصفهانی عقیده دارند که نباید چشم آسمان به این کاچی بیفتد و مردان و پسران طعم آن را بچشند، به همین جهت این کاچی در بین افراد غریبه و بیرون از خانه تقسیم نمی شود.

گوشفیل یا باقلوا با دوغ؛ یک خوشمزه جالب اصفهانی

گوشفیل همان شیرینی خوشمزه ایست که در ماه رمضان در کنار زولبیا و بامیه در مغازه های شیرینی فروشی به وفور یافت می شود. برای تهیه آن از ماست، تخم مرغ، زعفران، آرد و هل سابیده شده استفاده می کنند. بعد از آن که گوشفیل ها را در روغن زیاد سرخ کردند آن را در شربت غلیظ می گذارند تا حسابی به خورد گوشفیل ها برود. اصفهانی ها این شیرینی را همراه با دوغ غلیظ محلی می خورند و معتقدند که این دو سردی و گرمی، مکمل هم هستند. البته آن ها علاوه بر گوشفیل، باقلوا را نیز با دوغ امتحان می کنند. اگر به شهر اصفهان رفتید حتما این ترکیب جالب را امتحان کنید.

فرهنگ غذایی اصفهان

غذاهای اصفهانی در بیشتر موارد به دو بخش تقسیم می شوند. یا آبگوشت مانند هستند و نان را در آن ها ترید (تلیت) می کنند یا حلیمی شکل اند و ترکیب جذابی از گوشت دنده یا گردن با حبوبات هستند که با هم کوبیده می شوند و در بیشتر مواقع با نان و سبزی خوردن تازه سرو می شوند. در این میان تعداد معدودی آش هم در شهر اصفهان طبخ می شود که باز هم نقش گوشت در آن ها بسیار پر رنگ است. از غذاها که بگذریم به معروف ترین دسر شهر یعنی خورشت ماست می رسیم که ماده اولیه آن ماست و گوشت تازه گوسفندیست. در کل می توان گفت اساس آشپزی در شهر اصفهان گوشت است، چرا که به خاطر اقلیم مناسب، دام ها در شرایط خوبی رشد می کنند و گوشت های لذیذی دارند و کباب گلپایگانی سند محکمی برای این حرف است.

غذاهای محلی سیستان و بلوچستان؛ گشت و گذاری خوشمزه

در سفر به نقاط مختلف ایران باید به جنبه های مختلفی توجه داشت. سرزمین چهار فصلی که مملو از طبیعت و آثار تاریخی و فرهنگ های متنوع است. امروز سفری به دیار آفتاب و بادهای موسمی سیستان و بلوچستان خواهیم داشت؛ اما سفری متفاوت...یکی از راه های شناخت و نزدیکی به مردمان یک سرزمین آشنایی با فرهنگ غذایی و چشیدن طعم غذاهایشان در شهر یا روستای آن هاست. سیستان و بلوچستان به خاطر شرایط اقلیمی و جغرافیایی خاص خود در هر شهر و روستایی آداب غذایی متفاوتی دارند که همه ریشه در سنت و مواد اولیه موجود در منطقه داشته است.تنوع غذایی مردمان سیستان و بلوچستان بسیاری از گردشگران را مجذوب خود کرده و به یکی از بهترین خاطرات سفرشان تبدیل شده است.به این استان سفر کنیم و پای سفره ی این مردمان مهربان و دلسوز بنشینیم و با غذاهای این دیار آشنا شویم. قبل از شروع این سفر و برای آشنایی بیشتر با مردمان سیستان و بلوچستان می توانید آداب و رسوم اقوام ایرانی | بلوچستان را بخوانید.

فرهنگ غذایی مردم سیستان و بلوچستان

استان پهناور سیستان و بلوچستان در شرق جنوب شرقی ایران واقع شده و دارای پیشینه ی تاریخی و فرهنگی غنی است. شرایط اقلیمی و جغرافیایی در هر بخش از این استان سبب شده تا مردم سلیقه ی غذایی متفاوتی داشته باشند؛ مثلا مردم چابهار و کنارک انواع خوراک ماهی را در وعده های غذایی خود می گنجانند و در قسمت هایی که خرما محصول عمده ی آن هاست خرما را ماده اصلی در تهیه ی غذای روزانه ی خود قرار می دهند و... سیستان از گذشته های دور به انبارغله معروف بوده و این ویژگی در خوراکی ها و غذاهای آن ها مشهود است. گندم، جو و برنج از محصولات عمده بلوچستان می باشد. علاوه بر این کشت حدود 16 نوع خرما و انواع میوه های گرمسیری در این استان صورت می گیرد. مردم سیستان غذاهای تند و پر ادویه استفاده نمی کنند ولی مردم بلوچستان مانند مردم هند و پاکستان از غذاهای تند و پر ادویه استفاده می کنند. استفاده ی بهینه از سبزی های کوهی منطقه چون ترونگ و راب ( نوعی سبزی که برای از بین بردن درد در اوایل بهار استفاده می کنند ) در طبخ غذاهای این استان دیده می شود. دامپروری غنی سبب استفاده بسیار گوشت به ویژه گوشت بز و دوغ در غذاهای مردمان سیستان و بلوچستان است، تا جاییکه حتی برای پذیرایی از میهمانان خود دوغ می آورند.

تباهگ ( tabaheg )

از روزگاران قدیم مردم بلوچستان پیش از ماه رمضان غذایی لذیذ و خوشمزه را برای سحرهای این ماه آماده می کنند. از نیمه دوم ماه شعبان بلوچی ها بز یا گوسفندی را ذبح کرده و به چند قسمت تقسیم می کنند. در مرحله بعد به گوشت پودر انار و نمک زده و در آفتاب می گذارند تا خشک شود. این کار را در قدیم به خاطر نبود یخچال و امکانات انجام می دادند اما همچنان در این منطقه، مردم پیش از ماه رمضان با شور خاصی به آماده سازی تباهک می پردازند و برای جلوگیری از آلوده شدن گوشت در هوای آزاد، روی آن را پارچه ای تمیز می اندازند. برای آماده سازی این غذا، گوشت خشک شده را حدودا نیم ساعت در مخلوط آب و نمک می جوشانند. در مرحله بعد برنج را با آب تباهک دم می گذارند تا طعم تباهک به خورد برنج برود. این غذا در شهرهای نیکشهر، فنوج قصرقند، لاشار و سرباز نیز تهیه می شود. تباهک یکی از غذاهای معروف و پرطرفدار این منطقه است.

دوغ پا

دامپرور بودن مردمان این دیار تاثیری مستقیم بر فرهنگ غذاییشان گذاشته است. یکی از غذاهایی که این تاثیر به خوبی در طبخ آن دیده می شود، دوغ پا ست. دوغ پا نوعی خورش می باشد که با گوشت و دوغ آماده می شود. برای تهیه ی خورش دوغ پا باید گوشت و لپه و پیاز و نمک و ادویه را با دوغ پخته و سپس با برنج آن را سرو کرد.

تنورچه

تنورچه به دو روش سیخ زدن گوشت گوسفند و به روش کامل کباب شده ( قوزی ) آماده می شود. در هر دوی این روش ها از تنور برای طبخ گوشت استفاده می شود. در روش سیخ زدن، گوشت گوسفند را بعد از ذبح به تکه هایی بزرگ تقسیم می کنند و به سیخ هایی از چوب درخت خرما می زنند و دور تنوری که زغالهایش گداخته شده قرار می دهند. برای آبدار شدن این نوع کباب در وسط آن ظرف آبی را قرار می دهند. این کباب را به تنهایی یا با پلو سفید سرو می کنند. در شیوه ی دیگر گوسفندی را ذبح و سپس تمیز می کنند. شکم گوسفند را با نخی نسوز می دوزند و درون تنوری با زغال های گداخته می گذارند و در تنور را با کاهگل می پوشاند تا گوشت کاملا پخته شود. این غذا با نام های دیگری از جمله ترونچه و تنوری نیز شناخته می شود. بیشتر این غذا را به مردما چابهار نسبت می دهند.

آبگوشت ماهی ؛ لنجو

در سال های گذشته که هامون پر آب بود و مردمان این منطقه به صیادی مشغول بودند نوعی غذای سالم و لذیذ از ماهی تهیه می کردند. برای آماده سازی این غذا پیاز و ادویه و دوغ را با هم روی شعله می گذارند و پس از جوش آمدن مایع، ماهی را به آن اضافه می کنند. پس از پخته شدن ماهی، آن را از مایع جدا می کنند و آبگوشت ماهی آماده می شود. ماهی دیگی و ماهی دوغی نام های دیگر لنجو است.

دوغ برک یا درزنک

غذایی ساده و راحت که با آرد، روغن، نمک و ادویه و دوغ تهیه می شود. آرد را در روغن سرخ می کنند و سپس دوغ را به آن می افزایند. این غذا را باید تا قبل از جوشیدن هم زد تا مواد یک دست شود.

آبگوشت زابلی یا سیستانی

آبگوشت زابلی را با پیاز و گوشت، لپه، سیب زمینی، گوجه فرنگی و ادویه مخصوص سیستانی به اسم آچار ačar می پزند و به همین خاطر نام سیستانی را به آن داده اند. این آبگوشت در بین اهالی سیستان بسیار محبوب است.

ماهیگ پَچ

مردم بلوچ در فصل بارانی نوعی غذای متفاوت با ماهی و آرد درست می کنند که جالب و لذیذ است. برای تهیه این غذا از آرد گندم خمیری را آماده کرده و آن را پهن و به دو قسمت تقسیم می کنند. ماهی تازه را با برگ درخت خرما روی آتش کباب کرده، سپس ماهی کبابی را لای خمیر می گذارند و آن را داخل تنور می پزند.

اوجیزک

این غذا نوعی آبگوشت یا اشکنه با ادویه محلی آچار، گوجه، سیب زمینی، پیاز و روغن محلی آماده می شود. در انتهای پخت غذا درون آن تخم مرغ می زنند.

دلَک

غذایی راحت و ارزان با دانه های گندم. مردم بلوچ در ایام سوگواری و محرم، دانه های گندم را خرد کرده و از آن سوپی لذیذ تهیه می کنند.

هَلیسَه

در روزهای زمستانی و ایام محرم بلوچی ها سوپی غلیط با گوشت و پیه یا دُمبه و گندم درست می کنند.

سَبزک

در فصل سرما وقتی کسی سرما می خورد، اهالی بلوچ سوپی با گندم تازه طبخ می کنند. برای تهیه این سوپ خوشه های گندم تازه را روی آتش میگیرند و سپس آن را بر زمین می کوبند تا دانه ها جدا شود. دانه های گندم را خرد وبا آن سوپ می پزند.

تَخلان

این غذا نیز با گندم و دمبه تهیه می شود به این صورت که گندم نیمه زرد شده را می جوشانند، سپس آن را خشک کرده و با هاون خردش می کنند و گنرم خرد شده را با دمبه یا پیه گوسفند می پزند.

مرغ محلی به همراه نان تینی

جوجه را با روغن محلی و پیاز می پزند و سپس با نان تیتی (یک نوع نان محلی ) سرو می کنند.

پکوره ( pakuoreh )

در جنوب ایران نوعی غذا شبیه به کوکو با آرد نخود، آرد گندم، گشنیز، ادیه های معطر، روغن و درست و با نان سرو می کنند. دستور پخت آن از کشورهای عربی و پاکستان به ایران آمده است. این غذا چند سالی است که به وعده های غذایی مردم بلوچ اضافه شده. پاکوره را در اغلب شهرهای جنوبی مثل بوشهر می توانید نوش جان کنید.

املت سوزی

از غذاهای سنتی و خوشمزه این استان می توان به املت سوزی اشاره کرد. املت سوزی غذایی با پیاز، سیب زمینی، تخم مرغ، سیر، نمک، فلفل و روغن می باشد که در تهیه آن از گیاه سوزی استفاده می شود. گاهی اوقات در صورت نبود این سبزی، اسفناج را جایگزین می کنند.

بَّت ماش ( batt maash )

بت ماش غذایی مناسب ماه رمضان، زمستان و هنگام بارش باران است که آن را از برنج، روغن، ماش، افزودنی های معطر و تهیه می کنند. غذایی رقیق که در هنگام بارش باران بسیار می چسبد. مردم ساکن در مناطق جنوبی بلوچستان بت ماش را با ترشی انبه و یا لیمو سرو می کنند. بت نیز غذایی دیگر با برنج و ماش و حبوبات و ادویه است که بلوچ ها در وعده های غذایی خود آن را سرو می کنند.

کشک زرد

در روزهای سرد پاییز و زمستان، سیستانی ها در وعده ی صبحانه غذایی مغذی از فرآورده های ماستی غلات تهیه می کنند که می توان آن را در یک وعده ی غذایی کامل استفاده کرد. طرز تهیه این کشک با دیگر کشک ها متفاوت است؛ کشک زرد ترکیبی از بلغور گندم و لبنیات سیر، دانه شوید، دانه زیره سبز یا سیاه، دانه گشنیز، پودر زردچوبه، مقداری نمک و دوغ می باشد اما مابقی کشک ها یک فرآورده ی لبنی اند. کشک زرد را با پیاز و آب گوشت یا آب پخته، غذایی سریع طبخ و خوشمزه می باشد. ترکیبات این کشک سبب شده تا برای تقویت حافظه، درمان ورم معده، یبوست، اسهال، فشارخون، جلوگیری از پوکی استخوان و ... مفید باشد.


نظر کاربران