ایرانگردی

ایرانگردی را از کجا شروع کنیم؟

گردشگری(Tourism#) در ایران بر اساس گزارش سازمان جهانی جهانگردی (World Tourism Organization)، کشور ایران دارای رتبه پنجم جاذبه های طبیعی و رتبه دهم جاذبه های باستانی و تاریخی در جهان است. در این مطلب شما را با واژه #ایرانگردی بیشتر آشنا خواهیم کرد.صنعت #گردشگری در ایران به عنوان یک صنعت پرطرفدار از ظرفیت های بسیار بالایی برای رشد و توسعه برخوردار است. ...

width=500

رفتار شناسی ایرانیان ( شجاعت و خوی پهلوانی )

آیین پهلوانی همراه با شجاعت و شهامت , مردانگی , جوانمردی , عیاری , سلوک رفتار و دهها ویژگی دیگر نیز در نزد ایرانیان جایگاه ارزنده ای داشته و در باره آن صدها کتاب , رساله و متن فتوت نامهندرز نامه , پند نامه و نوشته اند . یورش هایی که همواره از شرق و غرب به ایران زمین شده است , باعث شده تا ساکنان این سرزمین کوشش های بسیار برای دفاع از میهن خویش کنند . بدین سان شجاعت را پیشه کرده اند . اما آن را با خوی و منش پهلوانی آمیخته اند .

ابن بطوطه ایرانیان را دلیر می داند و می گوید : شجاعت و نترسی از صفات بارز ایشان است (ابن بطوطه ۱۳۳۷)

ادوارد براون ستاینده شجاعت ایرانیان است و در کتاب تاریخی ادبیان ایران می نویسد : ایرانیان بالفطره شجاع و طالب شنیدن سرگذشت ابطال و قهرمانان هستند . اشخاصی که از کتاب حاجی بابا تالیف موریه ,گمراه شده و ایرانیان را کم جرات و جبون پنداشته اند , از حقیقت بس دورند . ( براون ۱۳۷۹)

راهنمای ایرانگردی

یکی از موسسات گردشگری کشور مبدا. شما برای ورود به جزیره زیبا و توریستی کیش به هیچ ویزایی نیاز ندارید و می توانید تا 14 روز در این جزیره جذاب اقامت داشته باشند. ورود به کشور ایران برای ایرانگردی با هواپیما فرودگاه بین المللی امام خمینی واقع در 30 کیلومتری جنوب تهران است و غیر از تهران شهرهای مشهد ، شیراز و اصفهان...

روستای خونیک و ماخونیک خراسان جنوبی

روستای خونیک و ماخونیک از جاهای دیدنی خراسان جنوبی یکی از هفت روستای شگفت انگیز جهان است که به سرزمین لی لی پوتهای ایران شهرت دارد در این روستا کشیدن سیگار، دیدن تلویزیون و نوشیدن چای بنا به سنت و رسوم محلی ممنوع است. آسمونی در این بخش به معرفی روستای خونیک و ماخونیک در خراسان جنوبی مر پردازد.

ماخونیک روستایی است که در دهستان دُرُح بخش مرکزی شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی واقع شده است. این روستای از روستاهای شگفت انگیز جهان به حساب می آید. براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت آن ۷۳۹ نفر (۱۶۴ خانوار) بوده است.

موقعیت جغرافیایی روستای ماخونیک


روستای خونیک و ماخونیک از جاهای دیدنی خراسان جنوبی یکی از هفت روستای شگفت انگیز جهان می باشد و به لحاظ شهرت آن به شهر لی لی پوت ها ، جذابیت های حیرت انگیزی دارد. از روستای ماخونیک تا افغانستان نیم ساعت فاصله وجود دارد و مردم ماخونیک اصالتاً افغانی می باشند که در چند قرن پیش از افغانستان کوچ کرده اند و ماخونیک را جهت زندگی برگزیده اند. این روستا در فاصله ۷۸ کیلومتری شرقی شهر سربیشه در مسیر جاده سربیشه به روستای دُرُح قرار دارد.

جلگه ماخونیک متشکل از ۱۲ آبادی است که روستای ماخونیک بزرگ ترین آن ها به شمار می آید. این روستاها شامل ماخونیک Maxonic، کفاز Kefaz، چاپنسر Japansar، توتک Tutak، سفال بند Sefalband، سولابست Sulabest، لجونگ (سفلی و علیا) lejong، کلاته بلوچ Kelate baluj، دامدامه Damdame و میش نو Misnow، خارستو Xayestu و جلارو Jelaro است.

اهالی روستای خونیک و ماخونیک از جاهای دیدنی خراسان جنوبی از نظر مذهب (اهل تسنن)، شیوه گذران زندگی و اوضاع اجتماعی با یکدیگر وجه اشتراک زیادی دارند اما غالب این روستاها اصل و تبار خود را از روستای ماخونیک می دانند.

وجه تسمیه روستای روستای خونیک و ماخونیک خراسان جنوبی


دربارهٔ وجه تسمیه روستا چندین قول وجود دارد،
در برخی اسناد قدیمی (حجت) که تاریخ نگارش آنها به ۳۰۰ سال قبل می رسد، نام روستا مادخنیک ذکر شده است. گفته می شود در گذشته عده ای مأموران دولتی به این روستا آمده و اهالی به گرمی از آن ها استقبال نکرده اند و با آن ها برخورد سردی داشته اند و آن ها این نام را برای روستا انتخاب کرده اند.
برخی می گویند به دلیل وجود شکافی در کوه نزدیک روستا به آنجا ماده ماخونیک گفته می شده که به مرور زمان به ماخونیک تغییر نام یافته است.

تاریخچه روستای ماخونیک


دربارهٔ روستای خونیک و ماخونیک از جاهای دیدنی خراسان جنوبی هیچ سابقه تاریخی مکتوبی وجود ندارد و فقط کلنل چارلز ادوار دبیت در کتاب سفرنامه خراسان و سیستان در دوره ناصرالدین شاه به توصیف منطقه ماخونیک پرداخته است.
بر طبق شواهد چنین بر می آید که ساکنان روستا در ابتدا دامدار و کوچ نشین بوده اند و در دوره های بعد در منطقه ماخونیک و به ویژه در روستای ماخونیک سکونت گزیده اند، وجود سنگ نگاره ای در نزدیکی قنات ماخونیک که نقش های چوپانی و بسیار قدیمی بر روی آن نقش بسته نیز گواهی بر قدمت سکونت در ماخونیک است.
از آثار تاریخی روستای خونیک و ماخونیک از جاهای دیدنی خراسان جنوبی می توان به سنگ سیاه (سنگ نگاره) ماخونیک، بنای برج و قلعه، برج گل انجیر، منزل سرگردونی، نادر مرده می توان اشاره کرد.

مردم شناسی روستای ماخونیک


مردم منطقه ماخونیک مسلمان، دارای مذهب اهل تسنن (حنفی) و پیرو ابوحنیفه نعمان بن ثابت از ائمه چهارگانه اهل سنت است، که با زبان فارسی و با لهجهٔ خاص محل تکلم می کنند. جاذبهٔ این روستا این است که اهالی آن کوتاه قد بوده و به زحمت قدشان از ۱٫۴۰ متر تجاوز می کند. البته این موضوع برای دوران گذشته است و اکنون در این روستا تقریباً قدها متعادل گشته است.
مردم ماخونیک تا ۵۰ سال پیش، چای نمی نوشیدند، شکار نمی کردند و اصلاً گوشت هم نمی خوردند و هنوز سیگار نمی کشند. مردم ماخونیک این قبیل کارها را گناه می دانستند.
ورود تلویزیون به این روستا به معنای ورود شیطان بود و اهالی تا چند سال پیش به تلویزیون می گفتند شیطان. آنها هرگز اجازه نمی دادند کودکان پای صفحه تلویزیون بنشینند و جادو شوند.

فرهنگ روستای ماخونیک


یکی از عمده نشانه های فرهنگی روستای ماخونیک مسکن است و بافت مسکونی روستا در دامنهٔ تپه و خانه ها به طور فشرده به هم و در گودی زمین ساخته شده اند. کف خانه حدود یک متر از سطح زمین پایین تر است و دارای یک درب کوتاه چوبی است.
برای رفتن به داخل خانه باید دولا شده و به زحمت خود را داخل خانه کرد. اغلب یکی دو پله درگاهی را به کف خانه متصل می کنند. به علت آنکه هوای این ناحیه سرد می باشد، مردم خانه ها را کوچک و کم ارتفاع می ساختند تا گرم شدن خانه راحت تر صورت گیرد.
هر خانه دارای فضاهایی همچون کندیک Kandik (مخزن نگهداری گندم و جو)، کرشک Koresk (اجاق گلی برای طبخ غذا)، طاق و طاقچه است.
باید دانست عمده مصالح به کار رفته در مسکن روستا شامل سنگ، چوب و هیزم است.
علاوه بر مسکن به جاذبه های فرهنگی دیگری همچون مراسم عروسی و نامزدی، مراسم ماه رمضان و عید فطر و عید قربان، مراسم باران خواهی و همچنین خوراک و غذاهای سنتی و پوشاک محلی منطقه می توان اشاره کرد.

حرفه و پیشه روستای ماخونیک


شغل اصلی مردم روستای خونیک و ماخونیک از جاهای دیدنی خراسان جنوبی دامداری است و در کنار آن به کشاورزی نیز مشغول هستند، علاوه بر این تعدادی از اهالی در معادن سنگ کار می کنند و تعدادی دیگر نیز قالیبافی می کنند و این صنعت از عمده #صنایع دستی روستا به شمار می رود.
عمده محصولات کشاورزی منطقه شامل گندم، سیر، جو، شلغم، چغندر و زردک است و مردم این منطقه به میزان محدودی به کشت گوجه فرنگی، پیاز و زعفران نیز می پردازند.
کاشت محصولات باغی در روستا چندان به چشم نمی خورد و فقط تعدادی درختان عناب، توت، انجیر، انار، سیب، انگور و بادام در کنار جوی های آب و نزدیکی استخر کاشت شده است.

امکانات روستای ماخونیک


راه روستا در سال های اخیر ایجاد و آسفالت شده است و علاوه بر این روستا دارای آب شرب، برق، خانه بهداشت، مدرسه ابتدایی، مکتب خانه، حمام و چندین مغازه از جمله خواربار فروشی، قصابی، نانوایی، تعمیرگاه موتور و جوشکاری هستند.
در حال حاضر گردشگران خارجی و داخلی زیادی از این روستا دیدن می کنند و این روستا از روستاهای هدف گردشگری خراسان جنوبی به شمار می رود.

دو مناره دارالضیافه اصفهان


مناره های دارالضیافه یکی از جاهای دیدنی اصفهان می باشد. این مکان دیدنی مربوط به سده ۸ ه.ق است و در محوده ، چهارراه ابن سینا، واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ اسفند ۱۳۱۵ با شماره ثبت ۲۷۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
بر فراز سردری دو گلدسته زیبای آجری که به مقرنس کاری و کاشی معرق رنگین آذین بندی شده است و دارای پوششی از کاشی فیروزه ای در بافت شطرنجی و آجری است، دیده می شود. دو مناره دارالضیافه از جاهای دیدنی اصفهان در خیابان کمال محله جوباره در طرفین كوچه ای كه از قدیم به نام حاج كاظم معروف بوده دو مناره مدور قرار دارد كه دارای تزئینات مقرنس كاری هستند. كتیبه های این دو مناره به خط نسخ است.
سبك تزئینات بنا آن را به دوره مغول مربوط می كند. بلندی مناره ها به ۳۸ متر می رسد ودارای تزئینات ظریف کاشی در قسمت تاج مناره ها می باشد.
تحقیقات و بررسی های پژوهشگران در باره این دو مناره بیانگر این نكته است كه قدمت آن ها به ربع اول قرن هشتم هجری می رسد و بقایای یك مجموعه بزرگ می باشند كه در قرن چهاردهم میلادی زمان حكومت سلطان محمد خدابنده معمور، برقرار و آباد بوده است.
بنا به اظهارات عده ای دو مناره دارالضیافه اصفهان را مربوط به دوران آل مظفر دانسته و گروهی دیگر آن ها را به دوره سنجریه نسبت می دهند. اما با توجه به مقرنس کتیبه به جا مانده این بنا متعلق به دوران اولجایتو ایلخانی است.
در مناره های دارالضیافه از جاهای دیدنی اصفهان تزئینات کاشی کاری صورت گرفته، پس به نظر می رسد که سردر کاروانسرای با شکوهی بوده که متعلق به امیری در دوره ایلخانی است. پس در قدیم عمارتی مجلل متصل به سردر مناره ها قرار داشته است. با توجه به نظرات بیان شده و بودن کتیبه ای که دو جمله آن بیشتر قابل خواندن نیست می توان این حدسیات را قابل قبول دانست.
درباره نام حقیقی مناره ها به دو اسم دارالضیافه و دارالضیاء اشاره شده است. دو مناره بر روی پایه های قطور هشت ضلعی قرار گرفته اند. این پایه ها در حدود ۳۰ متر ارتفاع دارند. کتیبه مقرنس در بالا مناره با خط ثلث بر روی کاشی لاجوردی نوشته شده و با توجه به متن نگارش احتمال دارد در اطراف مناره ها مسجدی وجود داشته است.
در داخل مقرنس های دو مناره تاریخی اصفهان اسامی از محمد، علی، فاطمه، حسن و حسین آورده شده و پوشش تزئینات مناره ها به خط بنایی فیروزه ای بر زمینه شطرنجی آجری می باشد.
دو مناره دارالضیافه اصفهان یکی از جاذبه های تاریخی و مذهبی استان اصفهان می باشد که پیشنهاد می شودن دیدن این جاذبه دیدنی استان اصفهان را از دست ندهید.

کویر چوپانان اصفهان

یکی از جاهای دیدنی و جاذبه های گردشگری اصفهان کویر چوپانان اصفهان است .بیابان همیشه یک آرامش مرموز در خود دارد. دراز کشیدن روی شنهای گرم بیابان در یک غروب زیبای خورشید آرامش فراموش نشدنی دارد که ممکن است هرگز در مکان دیگری تجربه نکنید.
کشور ایران در یک فلات وسیع قرار دارد. یک ششم از این فلات با بیابان هایی پوشیده شده است که دارای آب و هوای خشک است.
کویر چوپانان یکی از جاهای دیدنی اصفهان یکی از #کویر های ناشناخته در استان اصفهان ، که در اطراف ماسه ها قرار گرفته و به آسانی نمی شه به این منطقه سفر کرد روستایی با همین نام در این منطقه قرار داره. این کویر مخوف، به ریجن هم معروفه. تپه های کویری حاشیه ای چوپانان آنچنان ارتفاع گرفتن که گویا روستا در عمق دره ای قرار گرفته. خانه ها و بادگیر ها در هرم گرما همچون سرابی به چشم میاید
یکی از دلایل اصلی که بیابان های ایران را منحصر به فرد و خاص می کند این است که در این بیابان ها زنجیره های بی پایانی از کوه ها را می یابید که چشم اندازی زیبا ساخته اند. شن ، آسمان روشن و درخشان و سکوت محض، ویژگی های مشترک بیابان ایرانی است. با این حال هر یک از بیابان های ایران، ویژگی خاص خود را دارد.
اصفهان، یکی از استان های اصلی کویری در ایران است. روستاهای متعدد و اقامتگاه های کویری بسیاری مانند روستا و کویر مصر، روستای چوپانان، روستای عروسان و در این منطقه از جاذبه های گردشگری به شمار می آیند.

روستای صد و ده ساله چوپانان یکی از جاهای دیدنی اصفهان با جمعیتی بالغ بر ۱۵۰۰ نفر در هشتاد کیلومتری استان انارک اصفهان قرار دارد و این کویر مخوف که توسط ماسه زارهایی که به ریگ جن معروف است، احاطه شده است. این روستای زیبا در سال ۱۲۸۰ توسط چند شتربان اهل انارک تأسیس شد. تپه های کویری حاشیه ای چوپانان آنچنان ارتفاع گرفتن که گویا روستا در عمق دره ای قرار گرفته است. خانه ها و #بادگیرها در هرم گرما همچون سرابی به چشم می آیند. آنها در این روستا قناتی حفر کردند و پس از تکمیل قنات متوجه شدند آب آن برای کشاورزی مناسب است و به این ترتیب پایه اولیه روستا گذاشته شد. امروزه اکثر ساکنان روستا کامیون دار هستند و در معدن های اطراف این روستا کار می کنند. کوه های عباس آباد، عروسان، کشکی ، زرمو ، کوه سفید و کوه های کوچه، این روستای زیبا را جذاب تر کرده اند. معدن سرب نخلک با قدمتی ۲۰۰۰ ساله در پنجاه کیلومتری این روستا واقع شده و اکثر جوانان روستا در آن مشغول به کار هستند.
انار، انجیر، گندم ، جو، یونجه و پسته و سیفی کاری از محصولات چوپانان هستند . نخلستان های این روستا در هنگام ورود چشم ها را به خود جلب می کند و زیبایی منحصر به فردی دارد. در سال های اخیر اداره جنگلبانی و منابع طبیعی، به منظور تثبیت شن های روان اطراف روستا، اقدام به کاشت بوته های تاق کرده است که تا حدودی این منطقه را جنگلی نشان میدهد.
کویر چوپانان از جاهای دیدنی اصفهان به علت کویری بودن تابستان های بسیار گرم و زمستان های بسیار سردی دارد . در زمستان و بهار بادهای شدیدی و باران های شدیدی می آیند که آب کشاورزی روستا را تأمین می کند.
پیاده روی در طول تپه های شن و ماسه طلایی، بازدید از چند ضلعی های نمکی، شتر سواری، جمع شدن کنار آتش در شب و تماشای آسمان پر ستاره بی نظیر و خیره کننده ای، سفر شما را فراموش نشدنی خواهد کرد. همان طور که خورشید به آرامی در آسمان ناپدید می شود، به آرامی صحنه ای با شکوه از درخشش میلیون ها ستاره به نمایش در می آید . درخشش راه شیری را در این منطقه نزدیک تر از هر گوشه جهان می توان لمس کرد.
در روستای چوپان هیچ هتلی وجود ندارد و تجربه زندگی در خانه های محلی و افراد بومی سفر را هیجان انگیز تر می کند. خانه های محلی در فضایی باز و محیطی سنتی پذیرای مسافران است و به جز لذت بردن از معاشرت با افراد بومی، میتوانید غذاهای محلی را نیز تجربه کنید. در تابستان میتوانید در دل کویر چادر بزنید و از تماشای آسمان پرستاره لذت ببرید اما در زمستان حتما باید سرپناهی گرم داشته باشید.
دقت داشته باشید که در جاده منتهی به چوپانان، استراحتگاه و توقفگاهی نیست و در اکثر مناطق موبایل نیز از دسترس خارج است.

مدرسه کاسه گران اصفهان


مدرسه کاسه گران از جاهای دیدنی اصفهان مربوط به دوره صفوی است و در سبزه میدان، بازار ریسمان واقع شده و این اثر در تاریخ ۳۰ خرداد ۱۳۵۸ با شمارهٔ ثبت ۳۸۶ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. مدرسه کاسه گران از جهای دیدنی اصفهان از بناهائی است که در آخرین سال سلطنت شاه سلیمان و آغاز حکومت شاه سلطان حسین صفوی در نزدیک مسجد جامع اصفهان در بازار ساخته شد. بانی مدرسه امیرمحمد مهدی حکیم اردستانی است. مدرسه کاسه گران در دو طبقه و به صورت دو ایوان در قسمت های شمال شرقی و جنوب غربی ساخته شده است، حجره ها در یک حیاط مرکزی به شکل ۸ گوش نامنظم ساخته شده اند.
کتیبه سر در مدرسه به خط ثلث با کاشی سفید معرق بر زمینه لاجوردی به تاریخ ۱۱۰۵ هجری قمری به قلم عبدالله رجال است. در این کتیبه به نام شاه سلیمان صفوی و حکیم الملک اردستانی اشاره شده است. بر سکوهای طرفین سر در مدرسه نیز با خط بنائی آیات قرآن به تاریخ ۱۱۰۳ هجری قمری نوشته شده است. در اشکال مربع طرفین سر در مدرسه هم، با خط نستعلیق و خط بنائی و خط ثلث ضمن اشعاری نام محمد مومن بنا اصفهانی و محمد ابراهیم اصفهانی با تاریخ ۱۱۰۳ نوشته شده است.
در اطراف ایوان شمالی مدرسه کاسه گران کتیبه ای به خط ثلث سفید بر روی زمینه قهوه ای گچبری شده است. این کتیبه طولانی که روایتی از حضرت رسول (ص) است به خط جعفر بن عبدالله نوشته شده است. تاریخ این کتیبه نیز ۱۱۰۳ هجری قمری است.
در اطراف سردر داخلی این مدرسه دیدنی در اصفهان کتیبه ای به صورت قرینه کتیبه ایوان شمالی وجود دارد که آن نیز ثلث لاجوردی بر زمینه سفید نوشته شده است. به نوشته منابع و مآخذ مختلف، حکیم الملک اردستانی که از اطباء حاذق بوده است به هندوستان رفته و پس از مدتی به ایران مراجعت می نماید و بنای مدرسه را آغاز می کند. بنابراین این مدرسه در ابتدا شمسیه و سپس به حکیمیه معروف می شود.
مدرسه کاسه گران از جاهای دیدینی در اصفهان به دلیل در برداشتن تزئینات گچبری و خطوط بنائی در عداد آثار بسیار زیبای دوره صفویه به شمار می آید
آدرس : اصفهان نزدیک مسجد جامع اصفهان در بازار

میدان امام علی اصفهان


میدان امام علی از جاهای دیدنی اصفهان در مرکز شهر اصفهان واقع شده است. شکل ظاهری این میدان از گذشته های دور بصورت ذوزنقه و مستطیل بوده است و به همین دلیل شهرت فراوانی دارد. در ادامه به بررسی تاریخچه میدان امام علی اصفهان پرداخته ایم. با ما همراه باشید.
میدان امام علی از جاهای دیدنی اصفهان ساخت آن مربوط به زمان سلجوقیان می باشد همچنین مشهور با نام های تاریخی میدان عتیق و میدان کهنه، نام میدانی واقع در مرکز شهر اصفهان است که از احیای سبزه میدان (میدان عتیق یا میدان کهنه با مسجد جامع ایجاد می گردد که متشکل از چهار فضای اصلی شامل مجموعه میدان اصلی، جلوخان مسجد جامع، مجموعه زیرگذرها و پارکینگ و قطعات بلافصل پیرامون میدان می باشد که فاز اول آن یعنی زیرگذرها به بهره برداری رسیده است.
میدان امام علی از جاهای دیدنی اصفهان شامل زیرگذر و پارکینگ طبقاتی به همراه یک سازه مسطح نسبتاً ذوزنقه شکل است که از یک سو مسجد جامع اصفهان را به بنای هارونیه و از سوی دیگر به مدرسه و کاروانسرای کاسه گران و بازار بزرگ اصفهان متصل می کند.
فاز دوم میدان در ۳۱ مرداد سال ۱۳۹۲ با حضور مقامات ایران از جمله علی لاریجانی رئیس مجلس شورای اسلامی به شکل رسمی افتتاح شد.
میدان امام علی از جاهای دیدنی اصفهان می باشد که این میدان در گذشته با نام عتیق خوانده می شد، زمانی مهم ترین میدان اصفهان بود. اما میدان نقش جهان، کسبه را به سوی خود خواند و عتیق، کهنه میدان نام گرفت. میدان عتیق اصفهان هنوز هم یکی از میادین مهم اصفهان محسوب می شود. امروزه اگرچه آن را به نام کهنه میدان یا سبزه میدان می شناسند، اما روزی این میدان با وسعتی قریب به دو برابر آنچه امروز دیده می شود، میدان اصلی شهر اصفهان بود. براساس اسناد موجود میدان عتیق اصفهان پیش از صفویه و در دوران سلجوقیان، میدان اصلی و مرکز اصلی شهر اصفهان محسوب می شده است. زمانی که شاه عباس صفوی میدان نقش جهان را می سازد، این میدان به مرور آن همه اعتبار خود را از دست می دهد و عمده کاسبی ها به طرف میدان نقش جهان کشیده می شود. این موضوع به مرور زمان باعث می شود میدان عتیق از یادها برود و فضاهایی که روزگاری محدوده میدان محسوب می شدند دچار ساخت و ساز شود. میدان عتیق امروز به علت قرار گرفتن در چهار محور اصلی شهر اصفهان یعنی خیابان ولی عصر، هاتف، عبدالرزاق و مسجدجامع هنوز یکی از مناطق مهم و پر رفت و آمد شهر اصفهان محسوب می شود. بازار زغال فروش ها که امروز به این نام شناخته شده، زمان سلجوقیان هسته اصلی میدان عتیق بوده و امروزه مرکز تجمع افرادی با شغل های کاذب از قبیل فروش لباس های دست دوم و زغال شده است.

آرامگاه خواجه نظام الملک طوسی اصفهان


آرامگاه خواجه نظام الملك طوسی یکی از جاهای دیدنی اصفهان می باشد. این آرامگاه در محله احمد اباد واقع شده است. ، آرامگاه خواجه نظام الملك طوسی مرد بزرگ علم و ادب و سیاست ایران در سالهای ۴۶۵ و ۴۸۵ هجری قمری، در كنار قبور چند تن از شاهان سلجوقی قرار گرفته و به نظر بسیاری از محققین و كارشناسان در گذشته بنای مناسبی نیز بر این قبور وجود داشته است.
گفته اند که خواجه نظام الملک در خانه خود به خاک سپرده شده و پس از آن ملکشاه نیز در همان مکان مـدفون شده است. بر مدفن خواجه، سنگ مرمرین بسیار زیبائی نصب است که در اطراف آن کتیبه ای شامل آیه الکرسی و عبارات دیگری که بین آن ها الوزراء، خواجه و الملک به چشم می خورد، نگاشته شده است. البته احتمـال مـی رود که سنگ قبر خواجه و قبور دیگر دولتمردان سلجوقی عوض شده است، چرا که عبارات موجود بر روی سنگ قبور به شیوه سلجوقیان نگاشته نشده اند و نصب آن ها را می توان به دوران صفویان نسبت داد، ولی از طرف دیگر نیز می توان گفت که سنگ مرمر قبور در زمان سلاجقه ساده و بدون متن بوده اند و سپس در زمـان صـفویه بـر روی آن ها عباراتی که اکنون دیده می شود نگاشته شده است.

دکتر هنرفر در کتاب گنجینه آثار تاریخی به نقل از کتاب تجارب السلف می گویـد ملکشاه پـس از فـوتش، در شونیز در سمت غرب بغداد مدفون شده بود. سپس محمود سـلجوقی و ترکــان خـاتون جسـد وی را از آنجا بـه اصفهان منتقل کرده و در مدرسه ملکشاهی دفن کردند. این مدرسه در محله دارالبطیخ قرار داشته و احتمال می رود که در همان محل دفنِ خواجه نظام الملک بوده است. به دلیل اینکه خواجه شهرت بیشتری نسـبت به ملکشـاه داشته، این مکان بین مردم، به تربت نظام نیز مشهور است. براساس همین نظریات قبور دیگری که در کنار آرامگاه خواجه قرار گرفته را به چند تن از شاهان سلجوقی نسبت می دهند و به نظر بسـیاری از محققیـن و کارشناسـان در گذشته بنای درخوری نیز بر این قبور وجود داشته است. در این محل تعداد هشت قبر به چشم می خورد که اغلب دارای سنگ مرمــر نفیس هستند. عـلاوه بـر ملکشاه سلجوقی که در بالا گفته شد، ترکان خاتون همسر وی و فرزندان او مانند برکیارق و سلطان محمد و سـلطان محمود نیز در این محل مدفون هستند. بر سنگ های موجود در این محل علاوه بر تاریخ هـای مربوط بـه زمـان سلجوقی، برخی تواریخ از جمله ۸۵۹ هجری قمری و ۹۳۷ و ۹۵۳ هجری قمری نوشته شده است. مادی مشهور فدین نیز در باغ وسیع آرامگاه جریان داشته و زیبایی خاصی بدان بخشیده است. تا چند سـال پیـش، چنار کهن سالی بر درِ این مجموعهٔ آرامگاهی وجود داشت، که مردم اصفهان آن را چنار دارالبطیخ مـی گفتنـد، ولی امروز از این چنار اثری بر جای نیست.
از آنجایی که خواجه نظام الملک در خانه خود به خاک سپرده شد و پس از وی ملکشاه سلجوقی نیز در کنار وی به خاک سپرده شد، خانه خواجه تبدیل به آرامگاه سلاجقه شد که افراد زیر در آن مدفون می باشند:
آلب ارسلان محمد بن چغری بیک متوفی به سال ۴۶۵ هجری قمری، البته در این مسئله که قبر آلب ارسـلان در دارالبطیخ باشد اطمینانی نیست و به دلیل اینکه آلب ارسلان پیش از خواجه نظام الملک وفات یافته این احتمال که در خانه خواجه به خاک سپرده شده باشد بسیار اندک است.
خواجه نظام الملک حسن بن علی بن اسحاق طوسی که به سال ۴۱۰ هجری متولد شد و در سـال ۴۸۵ هجری دار فانی را وداع گفت.
بهاءالملک عبدالرحیم بن حسن بن علی بن اسحق طوسی، فرزند خواجه نظام الملک مؤید الملک عبیدالله بن نظام الملک ، فرزند خواجه نظام الملک که چون پدر وزیـر باکفایـت و باتدبیر سـلاجقه بوده است. وی مدت یک سال از سال ٧٨۴ هجری تا سال ٨٨۴، وزارت برکیارق را کرده و پس از آن به دست وی در سال ۴٩۴ هجری به قتل رسیده است. و بدین گونه سرنوشتی چون پدر برای وی رقم زده شد و او را نـیز چون پدر به کام مرگ کشاند. - حسن بن اسحاق بن عثمان بن نظام الملک که از نوادگان خواجه نظام الملک می باشــد و در جوار جدش به خاک سپرده شده است. - ملکشاه ابوالفتح حسن بن آلب ارسلان محمد که به سال ۵۶۴ متولد شده و در سال ۵٨۴ به سن بیست سالگی به طرز غیر عادی وفات یافته است که با توجه به سن کم او احتمال می رود به قتل رسیده باشد. وی در ماه شوال سال ۵٨۴ هجری درست پنج هفته بعد از قتل خواجه نظام الملک فوت شـد و این احتمـال مـی رود که دوست داران خواجه نظام الملک وی را مسموم کرده باشند و به این طریق انتقام خویش را از وی گرفته باشند. - ترکان خاتون همسر ملکشاه سلجوقی برکیارق رکن الدین ابو المظفر برکیارق فرزند ملکشـاه متولد بـه سال ۴۸۵ و متوفـی به سـال ۴۹۸ ، وی در بروجرد وفات یافت و به اصفهان منتقل شد. سلطان محمد بن ملکشاه سلجوقی که به سال ۴۹۸ هجری ولادت یافت و بعـد از بـرادرش برکیارق بـه تخت نشست و سرانجام در سال ۵۱۱ هجری وفات یافت و در کنار پدر، مادر و برادرانش به خاک سپرده شد. سلطان سنجر احمد بن ملکشاه متولد به سال ۵۱۱ هجری و متوفی به سال ۵۵۲ هجـری که ســاکن خراسان بوده و در همان دیار دارفانی را وداع گفته است و بنابر این مطلب احتمال اینکه قبر او در این مکان باشد کم است. سلطان محمد بن محمد بن ملکشاه از فرزندان سلطان محمد سلطان مسعود بن محمد بن ملکشاه که وی در شهر همدان متوفی گشته و جنازه اش را بـه اصــفهان انتقـال داده اند.

جمال الدین حسین بن صفی الدین محمد که از شاهزادگان صفوی می باشد و به سال ۹۳۳ هجری قمری فوت کرده است. جمالالدین بن محمد بن صفی الدین محمد که در سال ۹۵۳ هجری قمری فوت کرده است و در دارالبطیخ به خاک سپرده شده است. - می رسید علی شهید که در قرن نهم هجری در اصفهان می زیسته است و از نام آوران این عصر بوده اســت. وی در سال ۸۵۹ هجری در روز هشتم ماه شوال به شهادت رسیده است و در دارالبطیخ اصفهان به خاک سـپرده شده است
آدرس : اصفهان، محله احمدآباد (دارالبطیخ)، کوچه نظام الملک

مادی فرشادی اصفهان

مادی فرشادی از طولانی ترین مادی های اصفهان است. مادی های اصفهان از جمله مادی فرشادی از جاهای دیدنی اصفهان به حساب می آید. این مادی که از نزدیکی باغ پرندگان در پارک ناژوان از رودخانه جدا شده و پس از گذر از پارک ناژوان ، بزرگراه خیام و خیابانهای شهید بهشتی (شاهپور قدیم ) ، اردیبهشت ، ابوذر ، شمس آبادی ، چهارباغ عباسی ، استانداری ، فرشادی ، نشاط و ملک ، مادی علیرضاخان نام گرفته و پس از گذر از گلزار ، بزرگمهر و رکن الدوله ، از این پس مادی خوراسگان نام گرفته و پس از گذر از خیابان امامزاده زید ( هشت بهشت جدید ) ، بزرگراه شهید آقابابایی و خیابان همدانیان به سوی خوراسگان و کرد آباد می رود .
این مادی از معدود مادی های اصفهان است که هنوز آب در درون آن جریان دارد و در مسیر خود از داخل مدرسه سلطانیه چهارباغ (امام صادق) و کاروانسرای مادر شاه (هتل عباسی) عبور می کند . مادی فرشادی از مکان های دیدنی اصفهان از مادی های کهن و قدیمی است که در شبکه آبیاری اصفهان قدیم بسیار معتبر و پرآب شناخته شده است.
برخی از پژوهشگران میراث فرهنگی اعلام کرده اند که طومار شیخ بهایی، شناسنامه مادی های اصفهان محسوب می شود و این طومار تنها اثر و مدرکی است که از وضعیت مادی ها و نحوه تقسیم آب زاینده رود حکایت می کند.
اسامی نهرهایی در این طومار دیده می شود که برخی از آنها همانند نهر آحاد، صالح آباد، باغ وحش، قرق حسن آباد، بابکی، قرق آقا سیدجعفر ناژوان (ماربین)، سلیمی، مادی آباد، شاه کبیر، کبوترآباد، کراج و شهرستان برای مشروب ساختن قریه ها و روستاهای اطراف شهر مورد استفاده بوده است.

عمارت تاریخی بخردی اصفهان

اصفهان دیدنی های تاریخی و غیر تاریخی زیادی را در خود جای داده است، شهری که زمانی پاتیخت حکومت صفویان بوده است و اتفاقات و وقایع مهمی در آن افتاده است، شهری که مرکز حکومت صفویان بوده است و طبیعی هم هست که بسیاری از بناهای مربوط به آن ها در آن جا باشد. یکی از این آثار عمارت تاریخی بخردی است که قدمتی ۴۰۰ ساله دارد . خانه ی تاریخی بخردی در محلّه ی سنبلستان یا سنبلان (شمال شهر اصفهان کنونی) واقع شده است. این محلّه در دوران پیش از اسلام از روستاهای مجموعه ی سپاهان بوده است و در دوران اسلامی در پی پیوند این مجموعه روستاها شهر اصفهان به وجود می آید. در ادامه با سیری در ایران همراه باشید تا با ویژگی های این بنای تاریخی بیشتر آشنا شویم.


یکی از بناهای تاریخی دیدنی به جا مانده از دوران صفویان عمارت تاریخی بخردی اصفهان است که سال های سال است مانند نگینی در اصفهان می درخشد یکی از دیدنی های مهم این شهر برای توریست ها محسوب می شود. این عمارت در شهر اصفهان و در منطقه ی سنبلان که محله ی ای در شمال شهر اصفهان است واقع شده است این عمارت در آن دوران به عنوان کاروانسرا مورد استفاده بوده است و در دوران بعد از صفویان و در دوران قاجاریه هم باز هم کاروانسرا بوده است و به همان عنوان کاربری داشته است.

همان طور که گفته شد عمارت تاریخی بخردی اصفهان در دوران صفویان ساخته شد اما با گذشت زمان در آن تغییر و تحول هایی داده شده است و مانند بسیاری از بناهای تاریخی دیگر مرمت شده است. درباره ی معماری و سبک ساخت عمارت تاریخی بخردی باید گفت که مانند عمارت ها و بناهای دیگری که در دوران صفویان ساخته شده است این عمارت هم دارای ایوانی به خصوص در قسمت های میانی و تالار اصلی در شمال ایوان است که این شیوه از ساخت و ساز در خانه های قدیمی اصفهان هم دیده می شود و یکی از مشهورترین این نمونه ها در کاخ چهل ستون در جبهه ی شرقی کاخ است و به کلی، سادگی اصلی ترین عنصری است که در تمام بناهای این دوران دیده می شود.

زمانی که این خانه ی تاریخی دیدنی مرمت شد تصمیم گرفته شد تا کاربری آن عوض شود و از آن به عنوان اقامت گاه سنتی استفاده شود و به همین دلیل سعی شده است تا علیرغم حفظ اصالت و ساختار اصلی این بنا تمام امکاناتی که یک مجتمع رفاهی نیاز دارد هم در آن گنجانده شود البته این اولین بار نیست که سعی می شود تا از یک خانه ی سنتی به عنوان اقامتگاه استفاده شود و قبلا در مورد چند خانه ی تاریخی دیگر هم این اتفاق افتاده است با این حال این اولین بار است که خانه ای تاریخی که مربوط به دوران صفویان است به اقامتگاه سنتی در ایران تبدیل می شود. پنجره هایی با شیشه های رنگارنگ و مبلمان و اثاثیه ی چوبی به آن رنگ و بویی کاملا سنتی داده اند.
این خانه دارای قسمت های مختلفی است که مهمان سرای آن در باغی پرگل و پر میوه واقع شده است و حالا در حال بازسازی است. کار طراحی و بازسازی این بخش را فردی به نام مرتضی بخردی بر عهده دارد و بر این اعتقاد است که عمارت تاریخی بخردی متعلق به فردی منجم در عصر صفویان بوده است، اگر چه این خانه ی تاریخی به اقامتگاهی تبدیل شده است اما افراد زیادی آن را به این نام نمی شناسند و بیشتر شهرت و آوازه ی آن را از افراد دیگر شنیده اند.

عمارت تاریخی بخردی یکی از جاهای دیدنی اصفهان مانند اکثر هتل های دیگر ساعت تحویل اتاق در این هتل ۲ ظهر و ساعت تخلیه ی آن ۱۲ ظهر است. این هتل ۴ اتاق دارد و دسترسی عالی ای به دیگر مناطق و به خصوص به مرکز شهر دارد .

مادی نیاصرم اصفهان


اگر خارج از منطقه اصفهان از مادی حرف بزنید یا وقتی با یک گردشگر ناآشنا که به اصفهان سفر کرده از مادی های اصفهان سخن بگویید شاید تنها چیزی که در وهله نخست به ذهنش می رسد این باشد که منظور شما بازمانده ای از قوم ماد است. اما در واقع مادی نام خاصی است که در منطقه اصفهان از گذشته بر نهرهای منشعب زاینده رود و جاری در سطح شهر نهاده شده است.
مادی به جوی ها و نهرهایی گفته می شود که جهت تقسیم مقداری از آب زاینده رود در شهر اصفهان در زمان صفویان توسط شیخ بهایی احداث گردید.
مادی نیاصرم نام یکی از مادی های شهر اصفهان است. این مادی در داخل شهر اصفهان در نزدیکترین فاصله نسبت به زاینده رود قرار گرفته است و پرآب ترین مادی اصفهان بوده است. این مادی از کنار پل مارنان سرچشمه گرفته با ادامه مسیر خود به سمت بزرگمهر به سه انشعاب تقسیم شده که یکی به سمت شاهزید (هشت بهشت شرقی) و دو انشعاب دیگر به سمت خیابان مشتاق دوم به سمت زمینهای کشاورزی رفته است.
مادی نیاصرم از کنار پل وحید در پارک ناژوان شروع شده و پس از عبور از خیابانهای صائب ، شهید بهشتی ، اردیبهشت ، ابوذر ، شمس آبادی ، چهارباغ ، فردوسی ، خواجو ، مشتاق و بزرگمهر ، در محله مهرآباد دو شاخه می شود .
شاخه ای به نام مادی سنگ به سمت شمال شرقی رفته و بعد از گذر از خیابان ۲۲ بهمن به مادی علیرضاخان می ریزد .
شعبه اصلی هم به مسیر خود ادامه داده و پس از گذر از بزرگراه شهید آقابابایی وارد محدوده شهرستان شده و برای مشروب کردن اراضی منطقه به چند قسمت تقسیم میشود .
بر اساس طومار شیخ بهایی سهم آب مادی نیاصرم ۱۹۴ سهم است و زمینهای خوراسکان ، پزوه ، ابهر ، بوزان ، محمد آباد ، شهرستان ، خاتون آباد ، چنگان و تا نزدیکی سروشفادران را سیراب میکند .
مادی نیاصرم در مسیر خود از کنار آرامگاه صائب تبریزی در خیابان صائب و سازمان انتقال خون در میدان خواجو و از داخل سازمان صدا و سیمای مرکز اصفهان در خواجو عبور می کند .
از پُلهای بسیار معروف اصفهان پُل شیری است که در محل تقاطع خیابان صائب و شهید مطهری بر روی مادی نیاصرم قرار دارد .

خانه دهدشتی اصفهان


خانه دهدشتی ها از جاهای دیدنی شهر اصفهان مربوط به دوره قاجار است و در شهر اصفهان، چهار باغ عباسی، دروازه دولت، خیابان مسجد باب الرحمه کوچه جهان نما، انتهای بن بست دهدشتی، پلاک ۱۱۰ واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۰ اسفند ۱۳۸۵ با شمارهٔ ثبت ۱۸۱۰۲ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
کافه گردی در روزهای تابستان بیش از گذشته در میان مردم محبوبیت دارد. کافه های اصفهان برخلاف سایر شهرها در بخش سنتی شهر و بافت تاریخی قرارگرفته و بسیاری از خانه های تاریخی و یا بناهای قدیمی به کافه یا رستوران تبدیل شده اند. یکی دیگر از خانه هایی که به کافه تبدیل شده است خانه تاریخی دهدشتی از جاهای دیدنی شهر اصفهان می باشد. نام دیگر خانه تاریخی دهشتی کافه هوگر است و امروزه این خانه تاریخی به عنوان کافه مورد استفاده قرار می گیرد. خانه دهدشتی در بافت تاریخی شهر میزبان مهمانان خود است. کافه هوگر در مجموعه تاریخی خانه دهدشتی قرارگرفته و دارای دو محوطه بیرونی و فضای باز (حیاط زیبا و سرسبز) و محوطه داخلی (اتاق های پذیرایی زیبا و باشکوه) است.
فضای زیبای این مکان دیدنی شهر اصفهان خانه دهدشتی یا همان کافه هوگر در کنار منوی متنوع کافی شاپ و از همه مهم تر منوی جذاب غذایی، این کافه- رستوران را به یکی از زیباترین و بهترین کافه های اصفهان تبدیل کرده است. منوی غذای کافه هوگر برخلاف سایر کافه- رستوران ها از غذاهای سنتی ایرانی و اصفهانی مانند کشک بادمجان، کاله جوش و تشکیل شده است
حیاط زیبا با حوضی چشم نواز، برخورد خوب کارکنان مجموعه، منوی متنوع کافی شاپ و منوی جذاب غذا از جمله نکات متمایز کافه هوگر است.
کافه هوگر( خانه تاریخی دهدشتی)
ساعت کاری: ۱۷ الی ۲۲
آدرس: اصفهان دروازه دولت خیابان باب الرحمه- کوچه شماره ۱

خانه قزوینی های اصفهان

خانه قزوینی ها در منطقه شهشهان واقع شده است. خانه ای تاریخی در اصفهان است که قدمت آن به دوران ناصرالدین شاه قاجار باز می گردد. با وجود خانه های قدیمی بسیار در اصفهان، بازدید از شمار اندکی از آنها مانند خانهٔ قزوینی ها برای توریست ها امکان پذیر است. این خانه دارای ساختمانی زیبا و نقشه ای استادانه است. این خانه شامل اندرونی و بیرونی و حیاط هایی است که گرداگرد آنها اتاق های بسیاری قرار دارد. ضلع شمالی هر حیاط بلندتر از دیگر ضلع های آن است و از اهمیت بیشتری نسبت به دیگر ضلع ها برخوردار است. از دیدنی های بیرونی خانه می توان به شاه نشین با مقرنسهای ظریف که آن را به زیبایی آراسته یاد کرد. همچنین درهای شاه نشین که شیشه بندی منقوش دارند، آن را به اتاق های مختلف پیوند می دهند. بخش بیرونی همچنین دارای یک تالار پذیرایی در سمت غربی است که با گچبری و آینه کاری تزیین شده و در سمت شرقی، یک تالار پذیرایی، تعدادی اتاق های کوچک تر و ایوان های سراسری، و همچنین هشتیهای سرپوشیده و بخش های خدماتی قرار دارد. بخش های اندرونی در شرق حیاط اصلی قرار دارند. تعدادی تالار و حجره در این بخش واقع است. بخش جنوبی خانه ویژهٔ سکونت خدمتکاران بوده و اصطبل ها نیز در این بخش قرار داشته اند. بخش اندرونی خانه به وسیلهٔ یک راهرو دسترس پذیر می باشد. بازدید کننده، در هنگام ورود به محوطه، مستقیم به بخش بیرونی آن وارد می شود، ولی برای رسیدن به بخش اندرونی باید از چند راهرو بگذرد.
خانه قزوینی های اصفهان از بناهای دوران ناصرالدین شاه قاجار است. این خانه كه تا اوائل دهه ۱۳۵۰ در مالكیت افراد بوده و به صورت خانه مسكونی مورد استفاده قرار می گرفت به نام (خانه قزوینی ها) معروف بود.
ورودی فعلی خانه در انتهای بن بستی به شكل دالان قرار گرفته كه ابتدا و انتهای آن سرپوشیده است. در طول این دالان طویل دیوار خانه كهكشانی قرار دارد كه به صورت مشبك آجری بازسازی شده است. اگر چه قدمت خانه كهكشانی با خانه قزوینی ها یكی است، اما معماری این خانه و تزئینات آن به ظرافت خانه قزوینی ها نمی رسد. خانه كهكشانی دارای دو ورودی است كه یكی در میدان شهشهان و دیگری در انتهای راهرو ورودی خانه قزوینی ها قرار گرفته است.
خانه قزوینی ها دارای یك ورودی اصلی است كه در كوچه امام جمعه قرار دارد و دالانی طویل با فضاهای مختلف خانه ارتباط برقرار می شود.
پس از عبور از این دالان طویل در سمت راست به حیاط خلوت می رسیم. این حیاط خلوت با راهروئی كه دارای ۲ خم است، حیاط خلوت را به حیاط خانه مربوط می كند. در انتهای این راهرو هشتی بسیار زیبا و ساده ای خودنمائی می كند كه از سمت راست به حیاط اندرونی مربوط می شود. قسمت اصلی این خانه اندرونی است كه با حیاط بزرگ و ساختمان هائی كه در چهار طرف آن قرار دارند بیشترین فضای این مجموعه را اشغال كرده اند.
سالن اصلی خانه یا شاه نشین دارای پنجره ارسی و سه در بسیار نفیس است كه شیشه های رنگی و مشبك ریز نقش از عناصر اصلی و زیبای آن محسوب می شوند. طاق این سالن با مقرنس های گچبری شده پوشش داده شده است. در طرفین سالن درهائی است كه به اتاق های بزرگ مجاور راه دارند. این درها نیز دارای شیشه های رنگی هستند. اتاق های سالن به صورت طاق و تویزه ساده و فاقد تزئینات هستند.
در غرب خانه یك سالن پنج دری ارسی است كه دارای تزئینات آئینه كاری و گچبری است و طرفین آن با دو ایوان كوچك و دو اتاق سه دری فضای جبهه غربی را كامل می كنند. در جنوب حیاط سه ایوان كوچك براساس اصل قرینه سازی ساخته شده است.
این خانه در سال ۱۳۵۳ از طرف دولت وقت خریداری شده و در اختیار وزارت فرهنگ و هنر آن روز قرار گرفت. از همان زمان تعمیر و بازسازی و مرمت آن شروع شد و به عنوان محل سازمان ملی حفاظت آثار باستانی مورد استفاده قرار گرفت در حال حاضر این خانه زیبا و خانه كهكشانی محل اداره كل میراث فرهنگی استان است.
ساعت کاری : همه روزه از ساعت ۸:۳۰ تا ۱۴:۱۵ به غیر از جمعه ها
آدرس : اصفهان ، خیابان ابن سینا ، محله شهشهان

موزه آب اصفهان

میراث گذشتگان فقط طلا و جواهر نیست، اینجا توی گنجینه آب سعی کردن که با جمع آوری، نگهداری و نمایش کارهای مربوط به آب مثل پیدا کردن آب و انتقالش، توزیع و بهره برداری ازش مردم رو با این گنج بیشتر آشنا کنن. حتی اون هایی که چیزی در مورد حقابه ها، دفترهای محاسبات میراب ها، وقف نامه ها، لوح محاسبه قنات، وسایل حفر قنات، چاه، گونیای چوبی، قرقره، کوزه سفالی و مشربه، وسایل اندازه گیری آب مثل چارچوب رقم، پیمانه های آبی، ساعت آبی و ابزار مهندسی آب نمی دونن اینجا با این موضوعات آشنا می شوند. در ادامه با سیری در ایران همراه باشید.
آب در کشور ما به ویژه در مناطق خشک، همیشه موضوعی حیاتی محسوب شده و از دیرباز در آن نقاط با ابداع روش هایی بدیع و منحصربه فرد مانند کاریز و آب انبار، آب را با حفظ اصول زیست محیطی به اعمالی مانند کشاورزی و شرب و استحمام اختصاص می دانند. حتی در ساخت پل نیز جنبه های زیبایی و اصول معماری ایرانی به بهترین اشکال آن رعایت شده است. با این مقدمه جامع به سراغ موزه آب رفتیم. موزه ای بسیار شگفت انگیز و ارزشمند که در شهر اصفهان واقع شده است. موزه آب اصفهان مشتاق دوم، بعد از پل شهرستان روبه روی دانشگاه پیام نور و نرسیده به باغ جوان، امور آب شرق اصفهان قرار دارد. وارد می شوم. پس از طی ۱۰۰ متر در سمت چپ با تابلویی مواجه می شوم که روی آن جمله موزه آب اصفهان نوشته شده است. وارد می شوم؛ سالنی است به مساحت تقریبی ۶۰ متر مربع. در ضلع جنوبی پنج ویترین و در ورودی خارجی دو ویترین و در ورودی داخلی نیز دو ویترین دیگر قرار دارد که وسایل آشامیدن و استحمام و انتقال آب از دیرباز در آن قرار گرفته است. در ورودی سالن و ضلع وسط نیز پنج ماکت شامل بند رودشت، نقش آب در چهلستون و باغ فین، تصفیه خانه آب اصفهان و انشعابات زاینده رود در چهارمحال و بختیاری به نمایش درآمده است. همچنین ۱۱ تابلو نقاشی و عکاسی از بندها و پل های زاینده رود نیز بر دیوارهای اضلاع شمالی و جنوبی نقش بسته است. سالن اجتماعات کوچکی نیز در انتهای سالن (ضلع شرقی) با ظرفیت حدود۲۰ نفر به چشم می خورد و در نهایت تابلو بزرگی که نشان دهده مسیر زاینده رود به همراه شهرها و روستاهای مسیر آن است و به شکل الکترونیکی این مسیر را مشخص می کند و تعداد چهار برگه از اسناد مربوط به حق آبه های قدیمی، تکمیل کننده موزه آب است. باتوجه به غنای تاسیسات آبرسانی و لوازم استحمام و آشامیدن در ایران به ویژه در شهر هنرپرور و باستانی مانند اصفهان انتظار مکانی بسیار بهتر از این را داشتم. ویترین ها کاملا خاک گرفته است و وسایل داخل آنها نیز چندان وضع بهتری از محفظه ها ندارند. تنها پنج ویترین به چشم می خورد و اطلاعاتی نیز به بیننده منتقل نمی شود و این درحالی است که می توان از ظرفیت موزه آب در اصفهان به بهترین شکل در بحث گردشگری بهره گرفت و با تبلیغات مناسب اینجا را به جاذبه ای درخور شأن اصفهان تبدیل کرد.
نشانی: خیابان مشتاق دوم روبروی استانداری اصفهان مجموعه ورزشی سازمان آب منطقه ای اصفهان
زمان بازدید : همه روزه از ساعت ۸ صبح لغایت ۱۲ ظهر به غیر از روزهای تعطیل

آب انبار دهان شیر لار


آب انبار دهان شیر از بناهای قدیمی و زیبای لار است که در شرق ورودی بازار قرار دارد در لارستان ۴ دهن شیر بزرگ وجود داشته که در حال حاضر دو تای آن، یکی دهن شیر بازار ودیگری دهن شیر حاج غلامرضا معتمد پا برجاست.
قدمت آب انبار دهان شیر لار نیز به دوران صفویه باز می گردد و به دلیل این که در زبان لاری به لوله کشی آب وشیر آب نصب شده برآن به اختصار شیر می گویند به دهن شیر معروف شده است . وجه تسمیه این آب انبار به دهن شیر بدان جهت است که این آب انبار دارای لوله ای سنگی به شکل سر شیر بوده که از دهان آن آب خارج می شده است. بنای دهن شیر یکی از بناهای زیبا و قدیمی لار است که در سمت شرقی ورودی بازار و در مجاورت پیر پنهان ساخته شده است.این بنا ، پیش اتاقک کوچکی دارد که پله های سراشیبی ،آن را با عرض ۳/۲۰ متر به طرف پایین کشانده است.

راه پله که ۱۲/۸۰ متر طول دارد ، دارای برش های رو به بالاست.دهن شیر به جایی اطلاق می شود که در زمان های گذشته در کنار بعضی از برکه های بزرگ به صورت زیر زمینی با پله های زیاد به ته برکه نزدیک می شد و معمولا آب قسمت پایین برکه خنکتر بود و مردم در تابستان از این آب استفاده می کردند.
بزرگترین دهن شیر لارستان مربوط به دهن شیر قنبربیگی بود. دهن شیر دیگر در کنار برکه مسجد شاهزاده واقع در کوی نو بود که این دهن شیر نیز ویران گردید .آب انبار دهن شیر ۱۹ مرداد ۸۴ به شماره ۱۲۷۰۳ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

یکی از قدیمی ترین بناهای لارستان آب انبار دهان شیر هست که توی قسمت شرقی ورودی بازاره. این آب انبار زیبا واسه دوره صفویه هست و توی یه اتاقکه که پله های اون شیب تندی داره. حالا چرا دهان شیر؟! این همه حیوون اهلی و خوب هست، چه کاریه؟! باید بگم که لاری ها توی زبونشون به آب لوله کشی و شیر آب نصب شده به اختصار میگن شیر (از اثرات نزدیکی به شیرازه ها!)، چون این آب انبار هم لوله های سنگی داره که کار سر شیر رو انجام میده و آب از اون ها جاری میشه میگن دهن شیر! این نکته رو هم بگم که این تنها دهان شیر لارستان نیست و ۳ تای دیگه هم هست.

باغ نشاط لار


لارستان که امروزه بیشتر با نام لار شناخته می شود روزگاری یکی از مهم ترین شهرهای استان فارس و در مسیر تجارت بین المللی قرار داشت. حاکم شهر دارالحکومه روزگار می گذراند که به باغ نشاط معروف است.

یکی از شهرهای کمتر شناخته شده ایران، لار در جنوب شرقی استان فارس است؛ در دوران قدیم، لارستان به منطقه وسیعی از جنوب ایران گفته می شد و مناطق بسیاری به مرکزیت لار بود. شهری که بسیاری از ایرانیان ساکن شیخ نشین های جنوب خلیج فارس از آن بدین مکان ها مهاجرت کرده اند. در عصر صفویان این منطقه به واسطه قرار گرفتن در جاده تجارتی اصفهان به خلیج فارس اهمیت بسیاری داشت و در دوران دیگر، دچار فراز و نشیب های متعدد شد. لار در دوران صفوی دارای حکومتی نیمه مستقل بود که حاکم آن از عمارتی زیبا موسوم به باغ و عمارت نشاط، منطقه را کنترل می کرد.

باغ نشاط در داخل شهر قدیم لار در کنار رودخانه خشک و در ضلع شمالی پل عباسی قرار گرفته است. این عمارت در وسط باغی به نام نشاط قرار دارد و هم باغ و هم عمارت هر دو به نام نشاط مشهور هستند. عمارت از ساختمان های مختلفی تشکیل شده است. عمارت باغ نشاط در دوره صفویه مرکز حکومت لار بوده است. مساحت این باغ حدود یک هكتار و پوشیده از درختان كنار و نخل است. عمارت اصلی باغ نشاط، در سه طبقه بنا شده و ارتفاع ایوان آن به ۲/۵ متر می رسد و مساحت قصر ۱۳۵ در ۳۵ متر است. در وسط شاه نشین عمارت، منفذی ۸ ضلعی جهت نورگیری و تهویه هوای زیرزمین قرار دارد. زیرزمین این عمارت در سال های اخیر به عنوان زورخانه سنتی مورد استفاده قرار می گرفت. بنا دستخوش تحولات زیادی شده و طبقه دوم و بادگیر آن به صورت کامل تخریب شده است. عمارت با گچبری های زیبا، مقرنس و حوض های هشت گوش در میان نخلستان، همراه با عمارت حمام و عمارت زاویه دراویش شکل گرفته است.

حمام باغ نشاط، در بخش شمالی باغ نشاط قرار دارد و احتمالا تاریخ بنای آن همزمان با عمارت اصلی و مقارن با دوران افشاریه بوده است. حمام با سقف هلالی و ستون های سنگی مارپیچ و آهک بری های زیبا معماری جالب توجهی دارد. فضای داخلی حمام شامل بخش های مختلف از جمله گرمخانه و خزینه است و نیز بر دیوارهای آن نقوش تزیینی و خطوط نستعلیق بسیاری ترسیم شده است.

بنای حمام باغ از سه قسمت بینه، میاندار و گرمخانه اصلی تشکیل شده که نقوش آهک بری شده دیوارهای آن تا حدودی باقیمانده است و سنگ های قدیمی آن را در گوشه و کنار به صورت محدود می توان دید.

نورگیرهای موجود در سقف جهت جلوگیری از ورود هوای سرد بیرون و خروج هوای گرم داخل و هدایت نور به داخل حمام با شیشه پوشیده شده است که نور حمام را از طلوع آفتاب تا غروب تامین می کند.

حوضچه ای نه چندان بزرگ در وسط بینه ساخته شده است که هم به عنوان آب نما و هم به عنوان پاشویه آب سرد به توصیه شیخ بهایی برای جلوگیری از بیماری هایی همچون زکام و سرماخوردگی مانند دیگر حمام های قدیمی از آن استفاده می شده است.

در قسمت میاندر دو شبه حوضچه واقع در دیوارهای دو طرف مشاهده می شود که آب آن از خزینه آب گرم تامین می شده و یکی از موارد استفاده آن محبوس کردن بخار آب ناشی از آب این دو حوضچه در میاندر است که مانعی برای ورود هوای سرد بینه به داخل گرمخانه اصلی است. میاندر با دو ورودی به گرمخانه اصلی متصل می شود.

گرمخانه اصلی شامل چهار بخش است:
۱- خزینه آب سرد: از خزینه آب گرم کوچک تر و از آب سر پر بوده است.
۲- خزینه آبگرم: این خزینه دارای دیگ مسی بوده که وظیفه انتقال گرمای آب جوش درون خود به آب اطراف را بر عهده داشته است که متاسفانه این دیگ اکنون وجود ندارد. لازم به ذکر است آب دیگ مسی توسط تون (کوره) حمام گرم می شد که در پشت حمام واقع است.
۳- محل نظافت: محلی جداگانه و با عمقی بیشتر از سطح گرمخانه است که برای استفاده از مواد بهداشتی و حنا و استفاده می شد.
۴- سالن گرمخانه اصلی: سقف این سالن دارای نورگیرهایی با کاربرد نوردهی است و دارای چهار ستون پیچدار و طاق های هفت و پنجی (جناغی) است که بار سنگین سقف را به دوش می کشد. دیوارهای این سالن با نقوش آهک بری به زیبایی تزیین شده است. کف سالن قبلا دارای تونل هایی مارپیچ جهت عبور آب گرم از خزینه بود که برای گرم کردن کف نشیمن گاه حمام و تخلیه خزینه و ایجاد تعادل گرمایی استفاده می شده است که به نام گربه رو خوانده می شود.
باغ نشاط در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۳۸۲، در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است
آدرس: شهر قدیم لار، خیابان ساحلی، باغ نشاط لار

کاخ نشیمن شیراز


كاخ نشیمن شیراز یا كاخ اختصاصی كوروش در شمال غربی كاخ بار كوروش قرار گرفته است. این كاخ با مساحت ۳۴۲۷ مترمربع از وسیع ترین كاخ های پاسارگاد به شمار می رود.
تالار مركزی این كاخ سی ستون از سنگ سفید دارد. ته ستون های چهارگوش زیبای آن با كف سازی عالی تالار، سلیقه و استادی فراوان بنیان گذاران كاخ را نشان می دهند.
كف بندی در این كاخ قابل توجه است می توانیم مرمت های دوره هخامنشی را ببینیم به طوری كه هرجا رگه ای در سنگ بوده تعمیر كرده اند و وصله های هخامنشی تا كنون باقی مانده اند. زیر ستون ها همه مكعبی دوپله ای هستند.
هریك از درگاه های اصلی را از یك تخته سنگ سیاه خوب تراشیده درآورده و به نقوش برجسته مزین شده اند. در این بنا، انبوهی از سنگ های سیاه و سفید به كار رفته است. درگاهی های تالار كاخ از سنگ سیاه مجهز به نقش های برجسته و خطوط میخی مزین به نام كوروش است كه قطعاتی از آن كشف شده است.

استفاده از ماده ای قرمز رنگ برای درزگیر سنگ ها و قطعات گل با سفیدكاری نازك گچ و آجرهای قرمز رنگ به ابعاد ۵/۵ times۳۲ times۴۵ سانتی متر، از مشخصات دیگر این بنا است.
یكی از ویژگی های كاخ پاسارگاد، نهرهای سنگی و سفیدی هستند كه در محوطه كاخ احداث شد ه اند. در امتداد هر نهر، حوضچه های سنگی سفید به ارتفاع ۳۵ سانتی متر قرار دارد كه در خاكبرداری های سال ۱۳۲۹، قسمت هایی از آن در محوطه وسیع شرق كاخ اختصاصی كوروش كشف شد كه برای حفظ آن ها، مجدداً با خاك پوشانیده شده اند.
وضعیت نهرها نشان می دهند محوطه پاسارگاد به صورت پاركی بسیار وسیع بوده كه نهرها و حوضچه ها آن را آبیاری می كرده اند تنها جرز جنوب غربی تالار بر جای مانده است كه مانند جرز كاخ بارعام دارای كتیبه ای سه زبانی در چهار سطر به خط میخی همه در بردارنده معنای من، #كوروش، شاه هخامنشی هستند.
ته ستونهای چهار گوش سی تا ستون سفید سنگی این کاخ کافیه تا هر توریستی رو برای دیدن این اثر ارزشمند به شیراز بیاره. اینجا یکی از بزرگ ترین کاخهای پاسارگاده و۳۴۲۷ مترمربع مساحت داره. تو این کاخ بی نظیر که کف سازی و نهرهای سنگی و سفیدش در سراسر کاخ کشیده شده و کنار هر نهر هم حوضچه های سنگی سفیدی داره. شالوده اصلی کاخ با هزاران قطعه سنگ سیاه و سفید ساخته شده.تو ورودی تالار کاخ هم نقش برجسته ای از سنگ سیاهه که اسم کورش به خط میخی روش حک شده.و یه سنگ نوشته میخی دیگه هم به سه زبان پارسی باستان، عیلامی و بابلی اینجا کشف شده که روش نوشته: من هستم کورش، شاه هخامنشی.
آدرس: ایران فارس شیراز ۱۵ کیلومتری شمال غرب کاخ بار کوروش

قلعه کریمخانی شیراز


قلعه کریمخان شیراز مربوط به اوایل دوره قاجار است و در ، خیابان جمهوری، شمال باغ تخت شیراز واقع شده و این اثر در تاریخ ۱ مرداد ۱۳۸۶ با شمارهٔ ثبت ۱۹۳۱۸ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. این قلعه کوچک و محقر در زمان وکیل الرعایا، کریم خان زند به عنوان کاخ تابستانی استفاده می شده است. هم اکنون این قلعه به رستورانی زیبا و خانوادگی تبدیل شده که بر بام شیراز قرارد دارد. قلعه کریمخانی به سبک ارگ کریم خانی ساخته شده است . این قلعه دارای ۴ برج در چهار ضلع است. در کنار این عمارت حمامی خزینه ای قرا داشته که دارای چندین طاق و اتاق تو در تو است که در حال حاضر به سبک جدید تعمیر و به چاپخانه سنتی تبدیل شده است.
قلعه کریم خانی به سبک ارگ کریم خانی ساخته شده است. این قلعه بر فراز باغ تخت و در محل اصلی باغ کاخ ساخته شده و دارای چهار برج در چهار ضلع است و در اوایل سلطنت رضا شاه به تقلید از ارگ ساخته شد و به همان نام نامگذاری شده است. این قلعه عمارتی دارد دو طبقه از آجر که از آن محل شهر شیراز و باغ تخت به زیبایی نمایان است. محوطه آن دارای درختان سرو کهنسال و کاج و نارنج می باشد که چشم اندازی زیبا را نمایان می کند. این مکان به عنوان تفرجگاه سران ارتش استفاده می شده است .
آدرس: ایران فارس شیراز جنوب بلوار جمهوری اسلامی و در دامنه بابا کوهی

باغ ایلخانی شیراز

باغ ایلخانی شیراز از بناهای محمد قلی خان، ایلخان قشقایی است که در محلة سه باغ (نزدیک بقعه بی بی دختران) شهر شیراز واقع شده است. این باغ یکی از فضاهای سرسبز دورة قاجاریه است که عمارتی قدیمی و دیدنی دارد. در حال حاضر، قسمت غربی باغ که عمارت اصلی در آن واقع شده، به صورت قدیمی باقی مانده و ۳۵۰۰ مترمربع مساحت دارد.
در قسمت شرقی آن نیز باغچه ای به مساحت ۳۰۰۰ مترمربع وجود دارد که عمارت کلاه فرنگی در محوطه آن واقع شده است؛ این ساختمان دارای ایوانی دو ستونی در وسط است. در پشت آن، یک سالن نسبتاً بزرگ، پنج دری قرار گرفته که یک اتاق در بالا دارد. در دو طرف ایوان دو راهرو وجود دارد که در بالای آنها دو گوشواره جلب نظر می کند. همچنین سه اتاق در ضلع شمالی ایوان و چهار اتاق در ضلع جنوبی آن قرار گرفته اند. این ساختمان، یک زیرزمین دارد و تعداد اتاق های آن ۱۴ واحد است.
ایوان وسط به شیوه اغلب آثار دورة زندیه و قاجاریه دارای دو ستون سنگی و سقف مسطح است. ستون های این ایوان از سنگ یکپارچه است و به نحوی زیبا به صورت مارپیچ ساخته شده است. مسیر ستونها به طور مقرنس حجاری شده اند. یکی از اتاقهای ضلع جنوبی این باغ، اتاق آئینه کاری نامیده می شود و ترکیبی از نقاشی و منبت کاری روی در و پنجره ها و گچبریهای بسیار زیبا است.
باغ ایلخانی یادگار دوران قاجاریه با درختانی کهنسال
در خیابان قاآنی شمالی از شمال به باغ ایلخانی راه دارد. باغ ایلخانی از بناهای محمدقلی خان ایلخانی خان ایلخانی قشقایی است و در نزدیکی بقعه بی بی دختران واقع شده است. این باغ یکی از باغ های دوران قاجار و دارای درختان تنومند کهنسال و عمارت قدیمی عالی است.
باغ ایلخانی که هم از نظر دسترسی به خیابان و هم به لحاظ معماری و تاریخی بهترین گزینه محسوب می شود برای محور توسعه گردشگری در شیراز (محله سنگ سیاه) انتخاب شد. مرمت و بهسازی محور گذر سنگ سیاه به عنوان یکی از محورهای مهم بافت تاریخی شیراز از سال ۷۹ شروع شد و با توجه به وجود بناهای تاریخی ارزشمند در این محور همچنان ادامه دارد. محله سنگ سیاه شیراز، حدفاصل خیابان های شهید دستغیب و دروازه کازرون قرار داشته و بناهایی همچون مجموعه ایلخانی، بقعه بی بی دختران، مجموعه مشیر، بقعه سیدتاج الدین غریب، کلیسای ارامنه، آرامگاه سیبویه و بسیاری از منازل و ساختمان های تاریخی در این محدوده قرار دارد.
آدرس: ایران فارس شیراز محله میدان شاه (نزدیک بقعه بی بی دختران)

باغ پهلوان پور مهریز یزد

باغ پهلوان پورمهریز یزد در اختیار یکی از تاجران یزدی به نام علی پهلوان پور بود و قدمت این باغ به اواخر دوره قاجار بر می گردد. باغ پهلوان پور مهریز از جمله بناهای فرهنگی و تاریخی است که هنر، معماری و طبیعت را در کنار هم دارا می باشد. آب روانی از داخل این باغ می گذرد که جاذبه خاصی را ایجاد نموده و این آب از قناتی به نام حسن آباد سرچشمه گرفته است. علاوه بر قنات حسن آباد، باغ پهلوان پور از قنات های شاه حسینی و مزویر آباد نیز آبیاری می شود. سهمیه آب این باغ هر ۱۲ روز یکبار صورت می گیرد.
مساحت باغ پهلوان پور یزد، ۵ هکتار است که شامل بخش های زیر است:
بخش مرکزی : مجموعه ورودی، ساختمان کوشک
بخش غربی : بنای زمستانخانه
بخش جنوب شرقی : برج گلین
بخش جنوبی : کارگاه های قالی بافی و ریسندگی، اصطبل و انبار
تزئیناتی که در برج گلین صورت پذیرفته همانند تزیینات دوره زندیه می باشد اگرچه این بنا مختص دوره قاجار است.
اصلی ترین مسیر باغ پهلوان پور یزد، زیباترین بنای باغ، کوشک یا شربتخانه قرار گرفته است. در بخش داخلی آن، حوض خانه، گوشواره و تالار قرار گرفته است و آب روان قنات حسن آباد پس از اینکه از وسط کوشک می گذرد، در باغ جاری می گردد. آشپزخانه، حمام و انباری در کنار کوشک قرار دارد.
بنای زمستخانه با توجه به اقلیم منطقه برای استفاده در زمستان و در زمان دوره پهلوی ساخته شد. این بنای یک طبقه ای شامل اتاق های نشیمن، مطبخ و پستو بود. بنایی به نام سرایداری که محل سکونت خدمه باغ بود در سمت شمالی باغ واقع شده است.
سبک معماری باغ پهلوان پور ترکیبی از معماری کوشکی و حیاط مرکزی می باشد و با توجه به وضعیت آب و هوا و خاک شکل گرفته است. در دو طرف جوی اصلی باغ درختان چناری به چشم می خورد. کوشک باغ پهلوان پور در دو طبقه ونیم و در زمان قاجار ساخته شده است.
در باغ پهلوان پور درختان انار، خرمالو و بادام دیده می شود و این نشان دهنده آب و هوای متفاوت این منطقه نسبت به گرمای زیاد استان یزد است که چنین درختانی ثمر می بخشد.

باغ پهلوان پور مربوط به اواخر دوره قاجار است و در مهریز، محله مزویر آباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شماره ثبت ۶۳۳۴ به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
باغ پهلوان پور مهریز به دلیل روان بودن آب از داخل آن از گذشته دارای جاذبه خاصی بوده است. این آب از قنات مشهور به حسن آباد سرچشمه می گیرد و به جز باغ پهلوان پور به طور مستقیم از هیچ یک از باغهای منطقه عبور نمی کند. آب قنات حسن آباد درختان چناری را که در حاشیه آن روییده اند، سیراب می کند. علاوه بر قنات ذکر شده این باغ از طریق دو رشته آب دیگر به نام قنات شاه حسینی و قنات مزویر آباد، آبیاری می شود.

باغ دارای ۱۶ حقابه (سهمیه آب در اصطلاح محلی یزد حقابه نامیده می شود) است که هر ۱۲ روز یکبار به آن متعلق می گیرد. زمان هر حقابه بین ۱۰ الی ۱۱ دقیقه است که به آن سبو نیز گفته می شود.
دو طرف جوی اصلی باغ پهلوان پور درختان تنومند و سالخورده چنار قرار دارند. درختان مثمر باغ نیز شامل انار، بادام و خرمالو است و کاشت این درختان با توجه به گرمای زیاد استان یزد نمایانگر آب و هوای متفاوت نسبتاً خنک این منطقه است.
باغ پهلوان پور از لحاظ معماری نمایانگر تغییرات سبک باغسازی کهن ایرانی به سمت و سوی باغسازی رایج امروزی است. این باغ شامل یک مجموعه ورودی، ساختمان کوشک یا شربتخانه، بنای زمستانخانه، بنای سرایداری، حمام و آشپزخانه است. سبک معماری آن ترکیبی از معماری کوشکی و حیاط مرکزی است که کوشک اصلی در مرکز آکس اصلی باغ قرار دارد، مسیر عبوری آب در باغ نیز از این محور است. علاوه بر این محور اصلی آب در دو محور دیگر نیز جریان دارد که باغ آرایی حول این دو محور به وجهی زیبا صورت گرفته است، به این معنا که درختان نظام ساز باغ در حاشیه این دو خیابان کاشته شده اند.
مجموعه ورودی باغ شامل برج اصطبل و کاهدان است. تزیینات برج همانند تزیینات دوره زندیه است اگر چه تاریخ احداث تمامی این سه بنای ذکر شده مربوط به دوره قاجار است. زیباترین بنای باغ کوشک یا شربتخانه است که در آکس اصلی ترین مسیر باغ واقع گردیده است.
ساخت کوشک به دوره قاجار مربوط می شود و در سه سطح (دو و نیم طبقه) طراحی شده است. بخش داخلی کوشک شامل تالار- حوضخانه و گوشوارها است که آب قنات حسن آباد پس از آنکه وسط کوشک عبور می نماید، و در باغ جاری می شود. بنای معروف دیگر که در مجموعه وجود دارد، بنای زمستانخانه است که ساخت آن به دوره پهلوی اول مربوط می شود از آن جهت به زمستانخانه مشهور است که جهت آن با توجه به اقلیم منطقه، بنا را برای استفاده در زمستان مناسب می ساخته است. این بنا در یک طبقه ساخته شده و اتاقهای نشیمن، پستو، طنبی و مطبخ را شامل می شود.
این باغ از دارایی های شادروان تاجر و پهلوان یزدی علی پهلوان پور بوده است.
در کنار کوشک آشپزخانه، حمام و انباری قرار داشته است که اخیراً بوسیله حفاری از زیر خاک بیرون آورده شدند. بنای مشهور به سرایداری نیز که محل سکونت و کارگاه خدمه باغ بوده است در جبهه شمالی باغ قرار دارد.

ارگ کریمخانی

ارگ کریم خانی شیراز که با نام زندان کریم خان نیز شناخته می شود، در سال ۱۱۰۸ هجری قمری و به دستور کریم خان زند، موسس سلسله ی زندیان در شیراز ساخته شد. این بنا که از برجسته ترین آثار معماری دوران زندیان به شمار می رود، هرساله گردشگران بسیاری را به خود جذب می کند. در سال ۱۳۵۰ این ارگ به سازمان میراث فرهنگی واگذار و از چند سال قبل نیز مرمت آن آغاز شد و قرار بر این است که پس از اتمام مرمت به عنوان موزه ی بزرگ فارس مورداستفاده قرار گیرد.
موقعیت جغرافیایی
ارگ کریمخانی شیراز در مرکز شهر شیراز و به طور دقیق تر در خیابان کریم خان زند و نبش میدان شهدا (شهرداری) قرار دارد.
تاریخچه
ساخت این بنا به سال ۱۱۰۸ هجری قمری و زمان حکومت زندیان در شیراز برمی گردد. زمانی که کریم خان از بهترین معماران و هنرمندان آن زمان برای ساخت آن دعوت کرد و بهترین مصالح را نیز فراهم آورد تا آنها در مدت زمان کوتاهی این بنای زیبا را بسازند. در دوره های مختلف این ارگ کاربردهای متفاوتی داشته است. در زمان زندیان محل زندگی پادشاه بوده، در دوره ی قاجاریه از آن به عنوان محل زندگی فرمانروایان محلی استفاده می شد و در زمان سلطنت پهلوی نیز آن را به زندان تبدیل کرده بودند.
معماری بنا
این بنای ۴۰۰۰ متری در مرکز یک محوطه با مساحت ۱۲۸۰۰ مترمربع قرار گرفته است. ارگ در خارج دارای ۴ دیوار بسیار بلند ۱۲ متری است که با ۴ برج آجری دایره ای شکل با ارتفاع ۱۴ متر و با زاویه ی ۹۰ درجه به هم متصل شده اند. عمده ی مصالح به کار رفته در این بنا از سنگ و گچ است. تمامی دیوارهای ۱۲ متری اطراف، دارای ضخامت ۳ متری در پایین و ۲.۸ متری در قسمت های بالایی هستند. طراحی این بنا در واقع هم مسکونی و هم نظامی است. دیوارهای محکم و بسیار مرتفع بیرونی با جان پناه هایی در قسمت های بالایی دیوار که برای استقرار سربازان و تیراندازی در هنگام جنگ از آن استفاده می شد و همچنین خندقی که سابقا در بیرون از آن کنده شده بود نیز گواه این امر است.
شکل کلی این بنا یک ذوزنقه ی ناقص است که گفته می شود علت این امر این بوده که در هنگام ساخت آن به این نتیجه رسیده اند که خاک شمال غربی برای ایجاد برجی با این عظمت نامناسب است و امکان نشست کردن دارد، پس کمی بنا را به سمت غرب کشیدند. برج های اطراف ارگ دارای سه طبقه ی مجزا هستند که پله های مدور برای رفت و آمد در آنها تعبیه شده اند. در طبقات نیز دو اتاق وجود دارد که یکی جهت استراحت سربازان و دیگری برای نگهداری اسلحه بوده است. قسمت های مسکونی ارگ در ضلع های شمالی، غربی و جنوبی واقع شده است که هر کدام دارای یک ایوان با دو ستون سنگی (البته در زمان قاجاریه ستون های سنگی ایوان های غربی و جنوبی با ستون های جنوبی جایگزین شدند) و شش اتاق مسکونی در دو سمت هستند که با مقرنس و تزییناتی مشابه تزیین شده اند. در جلوی هر ایوان نیز حوض چهارگوشی قرار دارد که آب موجود در آن از قنات رکن آباد که به رکنی معروف بوده است، تامین می شد، اما با از بین رفتن قنات، سیستم آبرسانی نیز از بین رفته است. این آب از لحاظ املاح معدنی در شیراز بهترین نمونه به شمار می رفته است . نکته ی جالب توجه این است که تمامی اتاق ها از درون ساختمان به هم متصل هستند. بعلاوه ارگ دارای شاهنشین هایی در ضلع های مختلف و با کاربردهای متفاوت است، یکی شاه نشین شمالی که مناسب زمستان است و دیگری شاه نشین اصلی که در ضلع غربی واقع شده است و یک حوض بزرگ روبه روی آن قرار دارد و کاربردی تابستانه دارد و شاه نشین غربی برای تمام فصول است. اما در مورد ضلع شرقی باید گفت که در ورودی آن (در ورودی ارگ نیز هست) با یک تابلوی بزرگ کاشیکاری از صحنه ی رزم رستم و دیو سفید مزین شده است ( که این کاشیکاری در زمان قاجاریه به این بنا اضافه شده است) و البته حمام خصوصی پادشاه و برخی امکانات رفاهی نیز در این ضلع قرار دارند. حمام ارگ دارای سه بخش سربیه (رختکن)، گرم خانه و خزینه است. ورودی حمام ارگ، سربینه است که سکوهایی برای نشستن و درآوردن لباس دارد. در وسط آن نیز یک حوض هشت ضلعی وجود دارد، در گوشه ای از رختکن نیز فضایی تعبیه شده است که برای درست کردن چای و کشیدن قلیان در نظرگرفته بودند. سربینه (رختکن) توسط راهرویی به گرم خانه متصل می شود. در گرم خانه نیز قسمت خزینه دارای یک دیگ مسی بزرگ است که با آتش زیر آن گرم می شده و دو حوض آب ولرم نیز وجود دارد. درپایان باید بگوئیم که بخش هایی ازنقاشی ها وکاشیکاری های این اثر طی سالیان از بین رفته است و بخش هایی که در خطر آسب دیدگی بوده اند نیز مرمت شده اند. این بنا در سال ۱۳۵۱با شماره ۹۱۸ به ثبت ملی رسیده است و امیدواریم به زودی به ثبت جهانی نیز برسد.
آدرس: میدان شهدا (شهرداری سابق)
شماره تماس: ۲۳۰۱۹۸۵
ساعات بازدید: در شش ماه اول سال از ساعت ۷:۳۰صبح تا ۲۱ و در شش ماه دوم از ساعت ۸صبح الی ۲۰.

کوه بمو شیراز


رشته کوه بمو شیراز، از سلسله جبال زاگرس در استان فارس، واقع در شمال شهر شیراز می باشد.
ویژگی ها
رشته کوه بمو از سلسله جبال در واقع در شمال شهر شیراز است که با جهت شمال غربی ـ جنوب شرقی امتداد دارد. در مشرق به ارتفاعات خرمن کوه و در جنوب به دریاچة می پیوندد. مرتفعترین قلة آن کَل اد (ارتفاع حدود ۶۶۱ ، ۲ متر) است. رشته کوه بمو دشت شیراز را از دشت مرودشت جدا می سازد و چندین درة دشت مانند در بین رشته کوه به نامهای چاه مَحْکی شرقی و چاه محکی غربی و بالِش (نزدیک گردنة بالِش ) در شمال این رشته کوه دیده می شود. گردنه های آب باریک و باجگاه در مسیر راه شیراز ـ اصفهان در جانب شمال غربی رشته کوه قرار دارد. آب رکن آباد در قسمت غربی آن واقع است . بندامیر در جانب شمال شرقی آن قرار گرفته، و راه قدیمی شیراز از جنوب شرقی رشته کوه می گذرد. تنگ الله اکبر (با دروازه قرآن در آن ) مشرف بر شیراز در جانب جنوبی آن واقع است . از شهرهای بزرگ منطقه، شهر شیراز در جانب جنوبی، و زَرقان در جانب شمالی آن واقع است . عشایر عرب خمسه در آبادیهای کوچک پیرامون آن ساکن شده اند و به زراعت و باغداری (انگورکاری دیم ) و دامداری اشتغال دارند. میانگین بارندگی سالانه در منطقه به حدود چهار صد میلیمتر می رسد.
پوشش گیاهی
زمینهای پیرامون آن منطقة استپی و نیمه استپی است، به عبارت دیگر نیم کم آب (با کمبود آب ) است . پوشش گیاهی آن به طور عمده از بوته زارها گَوَن و بوته های دیگر و شقایق و لاله واژگون تشکیل شده است و درختچه های انجیر وحشی و گیلاس وحشی و ارژن در آن یافت می شود.
پوشش حیوانی
در منطقة بمو از پوشش حیوانی می توان قوچ، میش، بز، پازن، آهو، کفتار، گرگ، گربه وحشی، خرس قهوه ای، گراز، پلنگ، روباه، خرگوش و خارپشت یافت . از پرندگان کبک، تیهو، کرکس، انواع چکاوک، هما، شاهین، دال و عقاب طلایی در آن به سر می برند. از خزندگان سوسمار، مار غیرسمی و افعی کوهی دارد.
حفاظت شده به مساحت ۰۷۵ ، ۴۸ هکتار در پیرامون آن احداث شده است . پایین ترین و بالاترین نقطة محدودة پارک از سطح دریا به ترتیب ۵۵۰ ، ۱ و ۶۶۱ ، ۲متر است.

اقامتگاه بومگردی گالش کولام

اقامتگاه بومگردی گالش کولام
این خانه تالار در حاشیه رودخانه خروشان سفیدرود و در فاصله ۳ کیلومتری از اتوبان تهران-قزوین-رشت و ۵ کیلومتری از امامزاده هاشم، قرار گرفته است. اقامتگاه سنتی گالش کولام در زمینی به مساحت ۱۰۰۰ متر و زیر بنای ۷۵ متر مربع در ۲ طبقه با معماری مطابق با خانه های روستایی گیلانی، در فضایی ساده و بی آلایش بنا شده است. این خانه روستایی دارای ۸ اتاق اقامتی با المان های بومی می باشد که ۴ اتاق آن در حیاط خانه، ۲ اتاق در طبقه اول و ۲ اتاق در طبقه دوم ساختمان، جای داده شده است. و ظرفیت پذیرایی از ۳۰ گردشگر را دارد. طبقه دوم اقامتگاه به علت داشتن تلار بزرگ(تراس)، محل مناسبی برای یک دور هم نشینی دوستانه در خلوت طبیعت است. یکی از جاذبه های مختص این اقامتگاه طعم بی نظیر غذاهای محلی و اصیل گیلانی است که بدست هنرمند بانوی گیلانی با مواد اولیه ارگانیک طبخ می شود و خاطره تست غذاهای سنتی گیلانی تا مدت ها در ذهنتان به یادگار می ماند.

آدرس ؛ رشت ، روبروی امامزاده هاشم ، روستای کندلات ، کوی بهارستان

این اقامتگاه در روستایی زیبا و فضایی بکر و سرسبز، دارای امکانات رفاهی کامل و کادری مجرب و فضایی صمیمانه و خانوادگی جهت اقامت شبانه روزی آماده ایجاد حسی نوستالژیک در فضای ساده و بی آلایش روستایی و ایجاد تجربه طعم بی نظیر انواع غذاهای محلی و اصیل گیلانی در ذهن و روح شما می باشد و در تمامی ایام سال با افتخار پذیرای حضور گرمتان خواهد بود تا همچون نگینی درخشان بر تارک خاطراتتان بدرخشد.

امکانات رفاهی ؛ سرویس بهداشتی ، حمام ، سیستم سرمایش و گرمایش و ویو عالی جنگل

دارای مجوز رسمی از میراث فرهنگی استان گیلان

فاصله کمتر از یک ساعتی اقامتگاه بومگردی گالش کولام با جاذبه های بسیار زیبا استان گیلان ؛

جنگل ۵۰ متر

سفید رود ۱ کیلومتر

پارک جنگلی سراوان ۱۰ کیلومتر

دریاچه حلیمه جان ۱۵ کیلومتر

رشت (مرکز استان) ۳۴ کیلومتر

سد زیبای سقالکسار ۳۴ کیلومتر

بندر و مرداب انزلی ۶۹ کیلومتر

آبشار دودوزن ۶۸ کیلومتر

آبشار لونک ( دیلمان) ۵۸ کیلومتر

روستای ماسوله ۷۰ کیلومتر

قلعه رودخان ۶۸ کیلومتر

قله زیبای درفک ۷۰ کیلومتر

دسترسی آسان به اتوبان تهران رشت

شماره تماس: ۰۹۳۹۹۰۳۷۵۵۷

تالاب کرچنگ

تالاب کرچنگ یکی از تالاب های بسیار زیبای استان مازندارن می باشد. این تالاب در روستای کرچنگ و ۱۱کیلومتری شهرستان قائمشهر ( بخش مرکزی ) واقع شده است. گفتنی است این روستا کوهستانی نیز ۳۵۰ هکتار مساحت دارد ( که ۶۰ هکتار آن شالیزار است ) و دارای مراتع و جنگل های انبوه می باشد.

تالاب کرچنگ یکی از تالاب های بسیار زیبای استان مازندارن می باشد. این تالاب در روستای کرچنگ و ۱۱کیلومتری شهرستان قائمشهر ( بخش مرکزی ) واقع شده است. گفتنی است این روستا کوهستانی نیز ۳۵۰ هکتار مساحت دارد ( که ۶۰ هکتار آن شالیزار است ) و دارای مراتع و جنگل های انبوه می باشد.
تالاب کرچنگ از طرفی به زمین های زراعی و شالیزارهای روستا می رسد ، و از طرف دیگر به جنگل های انبوه محدود می گردد. همین امر باعث گشته است که این تالاب یک نمای استثنایی و بسیار زیبا را پیدا کند که چشم هر ببینده ای را مجذوب خود می نماید. ناگفته نماند آب و هوای کرچنگ نیز بسیار مطلوب و مساعد می باشد.
برای رفتن به این تالاب زیبا ، باید از طریق شهرستان قائم شهر ، جاده ارتباطی روستای سارو کلا ، کوتنا عازم شد و سپس به روستای کرچنگ و تالاب کرچنگ رسید.

آدرس :استان مازندران ، قائم شهر ، روستای کرچنگ

روستای مایان

روستای مایان ، از جمله روستاهای ییلاقی و کوهستانی است که در ۲۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان علی آباد کتول و در دهنه محمد آباد کتول واقع شده است ؛ که در ابتدای روستا مدفن دو تن از امام زادگان بنام سید رضی و سید یحیی می باشد.
روستای مایان با توجه به آثار باستانی یافت شده در آن که می توان به گور ۳۰۰۰ ساله آن اشاره نمود که گوری قدیمی متعلق به سه هزار سال پیش در روستای کوهستانی ماهیان شهرستان علی آبادکتول دراستان گلستان کشف شده است.
در این گور ۲ اسکلت از عصر آهن پیدا شد ه است. عصر آهن در دانش باستان شناسی دوره ای است که در آن بشر به گستردگی از آهن برای ساخت ابزار و جنگ افزار سود برد.
با این کشف باید به استقرارگاه های عصر آهن در مناطق ییلاقی البرز استان گلستان بیشتر توجه کنیم. این اکتشاف پس از ۴ بار گمانه زنی در محوطه قبرستان تاریخی روستای ماهیان که در فهرست آثار ملی به ثبت رسیده ، انجام شده است .

آدرس :استان گلستان ، ۲۵ کیلومتری جنوب غربی شهرستان علی آباد کتول ، دهنه محمد آباد کتول

اقامتگاه بومگردی نمکزار سه قلعه سرایان


اقامتگاه بوم گردی نمک زار سه قلعه در کویر سه قلعه شهرستان سرایان واقع شده است و به بهشت منجمان مشهور است. بنابه گزارش این سایت این اقامتگاه ها تنها جنبه اقامتی ندارند، بلکه در آن فعالیت های مختلفی مانند ارائه غذا و نوشیدنی بومی، ساخت، آموزش و فروش صنایع دستی محلی، اجرای نمایش و موسیقی سنتی، [ ]

اقامتگاه بومگردی خانه رستم یزد

با سفر به شهر یزد که ثبت جهانی شده است شما می توانید در خانه رستم که در بافت تاریخی روستای زرتشتی نشین اله آباد زارچ که در ده کیلومتری یزد واقع شده است اقامت داشته باشید ( خانه رستم دارای ظرفیت پذیرش بین ۱۵ الی ۲۰ نفر را به صورت تختخواب و کف خواب دارد که مناسب جهت گروه های کویر نوردی و طبیعت گردی و خانوادگی )می باشد .
?خدمات ویژه قابل ارائه به همراه اقامت که به ازای هر نفر ۶۰ هزار تومان می باشد.
۱-صبحانه (تجربه پخت نان تنوری و نان روغنی مخصوص)
۲-گشت و بازدید از آثار تاریخی روستا شامل (دخمه -آب انبار -حمام قدیمی-آتشکده- موزه آبگینه -)به همراه توضیحات کامل راهنما
?سایر خدمات قابل ارائه به در خواست مهمان
۱-برگزاری تورهای متنوع شامل
۱-تور کویر نوردی (شتر سواری-رصدستارگان و )
۲-تور افرود از روستای مزرعه کلانتر تا چک چک (به ازاء هر نفر ۹۰ هزار تومان )
۳-تور خرانق -چک چک -میبد
به همراه هر یک از تورها شما را مهمان بازدید از قنات جهانی زارچ -تنها آب انبار هفت بادگیری جهان و مسجدی که بعد از سالها در زیر ریگ های روان قد برافراشت خواهیم کرد
۴- خدمات شام و ناهار به درخواست مهمان قابل اجراست .
?راه دسترسی به خانه رستم
مسیر اتوبان تهران قم را به سمت یزد در پیش بگیرید ده کیلومتری یزد میدان ولایت که ماکت کره زمین در وسط آن قرار دارد می رسیم سمت راست میدان اولین کوچه سمت راست (کوچه بهروز باستانی )وارد شده جنب آتشکده روستا خانه رستم واقع شده است .